« پسرخواندگان » را براى نفى ذريّه بودن پسران صُلبى و اصلىِ دختران گواه گرفته ، و آيا روى اين اصلِ نااصل حسنين عليهم السلام نيز از پسرخواندگان پيمبرند كه « أُدْعُوهُمْ لِآباءِهِمْ » و نه از پسران حضرتش و على عليه السلام كه سيادتش كمتر از پيمبر است محور اصلى سيادت نيست ، بلكه پيمبر بزرگوار محور سياست براى حضرت على و فرزندانش نيز مىباشد . اصل اين فكر نابسامان هم كه سيادت در انحصار انتساب پدرى است بيانگرش شعر جاهلى است كه : بَنُونا بَنُوا أبْناءِنا وَبَناتُنا * بَنُوهُنَّ أبناءُ الرِّجالِ الْأغاربِ « پسران ما فقط فرزندان پسران مايند ، و پسران دخترانمان فرزندان مردان غريبه‌اند » ! كه ريشه‌اش ناچيز گرفتن دختران است ، مانند ساير جاهليت‌ها و ظلم‌هايى كه نسبت به دختران روا شده است . و بالاخره در مجموع ، خمس و زكات بايستى به مصارف تبليغى و اقتصادى اسلامى برسد ، كه سه بخش اوّلِ خمس « للَّهِ خُمُسَهُ ولِلرَّسُولِ وَلِذِىالقُربى » « 1 » ويژه‌ى نشر دعوت اسلامى ، و سه بخش ديگر آن : « وَالْيَتامى والمَساكينَ وَابْنِ السَّبيلِ » « 2 » براى اين سه دسته از هر دوى سادات و غيرسادات است و ديگر هيچ ، و هرگز هيچ‌گونه خمس و زكاتى از هيچ درآمدى استثناء نمىشود . مسأله‌ى 42 - چنان‌كه زكات به اصل درآمد و باقيمانده‌ى از كاركرد تعلّق دارد ، خمس نيز چنان است ، كه اگر درآمد ساليانه‌ى شما يك ميليون و مخارج عادلانه‌ى بدون اسراف و تبذيرتان هشتصد هزار باشد ، خمس شما همان دويست‌هزار باقيمانده است ، و اگر هم مخارج شما كمتر باشد بقيه‌ى آن ويژه‌ى شما است ، ولى اگر بيشتر از هشتصد هزار

--> ( 1 ) - سوره‌ى انفاق ، آيه‌ى 41 . ( 2 ) - سوره‌ى انفاق ، آيه‌ى 41 .