بررسى فقه بر مبناى قرآن و سنّت ( فقه گويا ) « بسم‌اللَّه الرحمن الرحيم . الحمدللَّه رب‌العالمين و افضل‌الصلوة والسلام على خاتم‌النبين و افضل‌الخلق اجمعين محمّد و آله الطاهرين المعصومين المكرمين والسلام علينا و على عباداللَّه الصالحين و رحمةاللَّه و بركاته » . « فقه » كه - در جمع اكبر و اصغرش - بيست‌بار با واژه‌هاى گوناگون در قرآن آمده ، به معنى فهميدن مجهولى است با چيدن مقدماتى معلوم به‌گونه‌اى شايسته ، و « تفقّه » همان « فقه » است با زحمتى بيشتر كه شرعِ انوَرِ الهى آن را برعهده‌ى تمامى مكلّفان نهاده كه در اقيانوس موّاج زندگى برحسب امكان و استعدادشان ، بايستى هميشه مجهولاتِ خود را - در حد امكان - بر طرف سازند ، و « لِيَتَقَّهُوا فِىالدِّينِ » « 1 » به‌گونه‌اى شايسته ، آن را مسئوليت همگانى خوانده است . خداى تبارك و تعالى براى بر طرف ساختن مجهولات فكرى ما در حدِ امكان ، مقدّماتى درونى و برونى فراهم ساخته كه بايد با چشم باز و

--> ( 1 ) - سوره‌ى توبه ، آيه‌ى 122 .