غيرمعصوم داده مىشود ! در اينجا هم روايات و نظراتى وجود دارد كه گويى خدا ، پيمبرش را در جعل احكامى مجاز و مختار دانسته ، مانند افزودن ركعتى به نماز مغرب و دو ركعت به نمازهاى عشاء ، ظهر و عصر ! كه حضرتش فراتر از وحى برونى ربانى اين‌گونه ركعاتى را بر نمازهايى افزوده باشد ! و نيز بخشيدن زكوةِ غيرِ نُه چيز معروف كه : « وَعَفى رَسُول‌ُاللَّهِ عَمَّا سِوى ذلِكَ » پيمبر زكوتِ غيرِ اين نُه چيز را عفو كرده ! كه اين بر خلاف سى آيه‌ى قرآن و حدود يك‌صد روايت درباره‌ى عموميت زكات است ، و نيز آن حضرت را طورى طرفدار ثروتمندان خوانده كه به سود آنان زكاتِ صدها گونه مال و درآمد كلان را به‌جز اين نه مورد بخشوده ، و مالِ كلان زكات را به‌گونه‌اى ناچيز ساخته كه براى يك بخش خصوصى هم هرگز كافى نيست . « نص » و « ظاهر » قرآن به‌گونه‌اى ابدى و پابرجا است كه هرگز بر دامن كبرياييش گردى نخواهد نشست ، و چنان‌كه پيشرفت عقل و علم و . . . از كبريايى خدا نخواهد كاست ، كتاب تكوين و تشريعش نيز چنان است كه « ولا رَطْبٍ وَلا يابِسٍ الّا في كِتابٍ مُبينٍ » « 1 » هيچگونه تر و خشكى ( نياز تكوينى و يا تشريعى نيست ) مگر آن‌كه در « كتاب مبين » و روشن‌كننده‌ى ، ( تكوين و تشريع ) الهى هويداست . پيشرفت دانش بشر نيز ، هرگز نمىتواند « كتاب تكوينِ » الهى را ، ناقص قلمداد كند ، بلكه هرچند قافله‌ى پيشتاز علم بيشتر شتاب گيرد ، حقايقى نوين‌تر از كتاب آفرينش مستفاد مىگردد .

--> ( 1 ) - سوره‌ى انعام ، آيه‌ى 59 .