زيرا پرندگانرا در مقابل جنبندگان ياد كرده ، و اين خود گواهى است روشن بر اينكه لفظ دابة پرندگانرا شامل نيست ، ولى در اين آيه « طائر » : پرنده ، در برابر « دابة » خود قرينه‌ايست بر اين اختصاص ، كه هرجا بدون قرينه باشد تمامى جنبندگانرا چه پرندگان يا حيوانات دريائى ، بلكه فرشتگانرا نيز در بردارد . در قسمتى از آيات هم آفرينش انسانرا از آب خوانده ، چنان كه فرمايد : أَ لَمْ نَخْلُقْكُمْ مِنْ ماءٍ مَهِينٍ . . . خُلِقَ مِنْ ماءٍ دافِقٍ . . . مِنْ مَنِيٍّ يُمْنى . . . آفرينش انسان از آب پست جهنده و منى است . اكنون جاى اين پرسش است كه آيا مقصود از « ماء » در آفرينش تمامى موجودات « 1 » و موجودات زنده « 2 » و دواب « 3 » و انسانها « 4 » . . يكى است ؟ و يا در هر يكى از موارد معنى بجز ديگرى مراد است ؟ سخن در پيرامون ماء : مادهء نخستين جهان ، بتفصيل در آغاز كتاب گذشت ، و طبعا آبيكه مادهء اصلى آفرينش بوده غير آبى است كه تنها موجودات زنده از آن پديد شده‌اند . و چنان كه در بحث قبلى گذشت ، نمونهء مسلم رتق و فتق زمين و آسمان ريزش باران و برون آوردن نباتات و حيوانات و تمامى اصول زندگى از زمين بود ، و به همين مناسبت « ماء » در ذيل آيه وَ جَعَلْنا مِنَ الْماءِ كُلَّ شَيْءٍ حَيٍّ بايستى همان آب آشاميدنى باشد كه هم اصل پديد شدن و هم دوام زندگى آنانست .

--> ( 1 ) - برحسب آيه « وَ كانَ عَرْشُهُ عَلَى الْماءِ » . ( 2 ) - برحسب آيه « وَ جَعَلْنا مِنَ الْماءِ كُلَّ شَيْءٍ حَيٍّ » . ( 3 ) - برحسب آيه « وَ اللَّهُ خَلَقَ كُلَّ دَابَّةٍ مِنْ ماءٍ » . ( 4 ) - برحسب آيه « أَ لَمْ نَخْلُقْكُمْ مِنْ ماءٍ مَهِينٍ » .