از خورشيد حمل كرده بود ، در اينجا نيز جملهء ماضى « أولم ير » را براى كرسى نشانيدن سخن خود بمعنى مضارع ( آينده ) پنداشته ، گويد : آيا در آينده ( 14 قرن پس از اسلام ) كافران ( كيهان‌شناسان غربى ) نخواهند دانست كه زمين از خورشيد جدا شده است . سپس با اين توجيه‌گوئى اعجازى بر معجزات قرآن افزوده : كه چگونه از اين فرضيه كه پس از چهارده قرن نمودار گشته اخبار كرده است . . . ولى بايستى از شيخ طنطاوى پرسيد : آيا قرآن بموافقت با برخى فرضيه‌هاى بىاساس دانشمندان بشرى كسب فضيلت و مقام مىكند ؟ ! آن هم اين گونه فرضيه‌ها كه از كرانهء حدس تجاوز نكرده ، و سرانجام چنان كه دانستيم با دست علم به خاك سپرده شود .