عقيدهء فيزيك نجومى از وضع اولى خود ( مشابهت عناصر سيارات منظومه ) به اختلاف عناصر تشكيل‌دهندهء خورشيد با ساير سيارات منظومه تبديل يافته است . شترومگرن نامبرده پس از دقت زياديكه در كيفيّت عناصر خورشيد و ساير سيارات منظومه شمسى كرد ، به اين نتيجه رسيد كه 35 ر 0 جرم خورشيد اكسيژن خالص است . و بعدا معلوم شد كه 50 ر 0 آن اكسيژن و قسمت زيادى از آن هليوم مىباشد . شوارتس شيلد مطالعات فوق توسط نامبرده تكامل يافت ، و تجزيهء دقيق طيفى از سطح خورشيد چنان نتيجه داد كه : تنها 01 ر 0 از جرم خورشيد مشتمل بر عناصرى مشابه با عناصر زمينى ، و 99 ر 0 آن از هيدروژن و هليوم تشكيل يافته ، با اين تفاوت كه مقدار هيدروژن از هليوم بيشتر است « 1 » . نامبرده بدنبال اين تحقيق حدس زده كه شايد ساير ستارگان ثوابت نيز از نظر عناصر شيميائى مانند خورشيد باشند ، و نيز گفته است كه به نظر ميرسد فضاى خالى ميان ستارگان از گازها و غبارهاى رقيقى از نوع عناصر خورشيدى پر باشد ، در هر ميليارد متر يك چهارم ميليگرم . اين آخرين نتيجه‌ايست كه از تحقيقات دامنه‌دار دانشمندان پيرامون عناصر تشكيل‌دهندهء منظومهء شمسى بدست آمده است ، و روى اين اصل فرضيه‌هائى از قبيل تصادم و سحابى بطور كلى بىاساس خواهد بود ، زيرا پايهء اين فرضيه‌ها كه

--> ( 1 ) - طبعا نيز بايد چنان باشد كه در مقدار هفتاد ميليون درجه حرارت بايستى ساده‌ترين عناصر موجود باشد ، هيدروژن ساده‌ترين عناصر و هليوم در درجه دوم است ، و دليل اين سخن اينست كه هر اندازه حرارت بيشتر باشد تبديل جسم بجسم ديگر بهتر و سريعتر انجام مىشود و عاقبت الأمر بساده‌ترين عناصر پايان مىيابد كه تبديل‌پذير نيست .