در يك انگشت‌دان معمولى 25 ميليارد اتم جاى ميگيرد ، و اگر خطى از اين تعداد بر گرد كرهء زمين رسم كنيم 60 مرتبه دور زمين خواهد گشت . تاكنون بشر قادر بر ديدن اتم نشده ، زيرا دانش روز با تمام وسائلى كه در دسترس دارد جسمى را كه كوچكتر از 000 ر 10 ميلىمتر باشد نتوانسته با چشم مجهز بنگرد ، و تنها راه پىبردن باتمها از طريق آثار آنهاست . محيط درونى اتم چنان كه دانستيم ، با تمامى كوچكى خود داراى فاصله‌ها و تهيگاههاى بسيار است ، طوريكه اگر مثلا هيكل انسانى را فرض كنيم كه نه ميان اجزاء داخلى اتمها و نه بين خود اتمهايش هرگز فاصله‌اى نباشد اين انسان غبارى ناچيز خواهد بود كه با نيرومندترين چشمهاى مسلح نيز به سختى ممكن بود ديده شود ، ولى وزن آن همان وزن است . گمان نشود كه اجزاء اتم در انحصار اين دو جزء مثبت و منفى است ، بلكه اين شعاع دانش بشر است كه در آغاز كشف اتم به اين دو جزء از منظومهء شمسى اتم برخورد كرده ، و اخيرا هم ببعضى اجزاء ديگر نيز دست يافته است . مانند پوزيترون يا الكترون مثبت و نوترون كه بر خلاف همسايگان و همكارانش خنثى است . جرم اين جزء نوترون خنثى باندازهء الكترون است ، و بعضى هم آن را بعنوان اتمى مستقل ياد كرده‌اند . بعضى از اتمها بر خلاف معمول از دو جزء مثبت و خنثى تركيب يافته ، مانند يكنوع هيدروژن كه اخيرا بر تعداد اتمها افزوده شده ، كه از يك پروتون و يك نوترون تركيب يافته است . اين هيدروژن از هيدروژن معمولى سنگين‌تر و جرمش نيز دو برابر آنست ، و برعكس آبهاى معمولى با تركيب يك اتم از اين نوع هيدروژن با دو اكسيژن يك