آرى به خدا ، پروردگار بزرگ پس از برچيدن اين دستگاه كنونى موجوداتى خواهد آفريد - نه نر و نه ماده - خدا را ميپرستند ، و مقام مقدسش را معظم ميدارند . نكاتى چند : از حديث فوق نكات زيرين مستفاد مىگردد : 1 - پيش از آفرينش نسل اين انسان ، نسلهاى دگريكه مانند ما از خاك آفريده شده بودند - ساليان دراز ميزيسته‌اند - روى اين اصل چنانچه اجسادى نظير اجساد آدمى از حفريات قديم بدست ميآيد كه قرائن و شواهد ، زندگى آنها را مثلا بيكصد هزار سال قبل برساند ، اين همانندى جسد دليل بر اين نخواهد بود كه نسل فعلى نيز دنبالهء همان نسل بوده باشد ، و احتمال انقراض يك نسل و پديد آمدن نسلى مشابه آن را هيچ دليلى نتوانسته است إبطال نمايد ، بنابراين اگر از حفريات چنان نتيجه شود كه : مثلا يك ميليون سال قبل بدنهائى مانند بدنهاى آدمى بوده است ، با نصوص مذهبى كه تاريخ پديد آمدن نسل كنونى را از حدود ده هزار سال پيش ميداند هرگز منافاتى نخواهد داشت . اما آيا نسلهاى پيشين نيز مانند ما عاقل و مكلف بوده‌اند ؟ ما بگواهى اين جمله : « بهشت از آن هنگام . . و آتش دوزخ . . » كه در حديث گذشت ، ميتوانيم به اين پرسش پاسخ مثبت دهيم كه : آنان نيز مانند ما عاقل و مكلف بوده‌اند ، كه مومنانشان به بهشت و كافرانشان به دوزخ جاى گرفته‌اند . 2 - نكتهء بسيار جالب ديگرى كه تكليف جهانرا پس از رستاخيز روشن مى سازد اينست كه : در حديث فوق تبديل زمين و آسمانها به غير خودشان در آيهء : يَوْمَ تُبَدَّلُ الْأَرْضُ غَيْرَ الْأَرْضِ وَ السَّماواتُ . . به آفرينش جديد دستگاه هستى تعبير شده كه : آسمان و زمين دگرى پديد خواهد آمد ، و مخلوقاتى عاقل و مكلف نيز بوجود خواهند آمد كه خدا را عبادت كنند . اين تكليف آيندگان كه پس از انقراض جهان در عالم نوينى جا بگيرند .