و خواهد آمد ، ماده هرچه باشد خالى از تركيب نيست - بلكه بدينمعنى كه هر عنصرى سابقه و چهرهء دگرى داشته ، و از پيوست اجزائى چند چهره‌اى ويژه به خود گرفته است ، ولى « ماء » از آغاز همانگونه آفريده شده ، و از پيوست چند جزء پديد نيامده ، آرى ! ماء نخستين مرز هستى ماده است ، و تركيبى هم كه دارد تركيبى است كه ماده در اصل هستى به آن نيازمند است ، و ماده منهاى آنگونه تركيب ماده منهاى ماده خواهد بود ، يعنى ماده - تركيب - 0 است . آرى « لم يجعل للماء نسبا و جعل نسب كلّ شيء إلى الماء » مادهء نخستين آفرينش سابقه‌اى نداشته ، و بدون پيوند دو يا چند چيز باراده الهى پديد شده است . اين حديث نيز تولّد جهانرا بر خلاف حديث گذشته در اثر دو انفجار دانسته و نكتهء حساسى كه اينجا شايان باريك‌بينى بيشتريست اين است ، كه توليدكنندهء اين انفجار آتشى بوده كه از اعماق همان ماده پديد شده است . بنابراين چنان كه مقصود از ماء همان آب آشاميدنى ( H 2 O ) باشد اضافه بر آنچه گذشت « 1 » اين آب در اثر پيوند دو اتم اكسيژن و يك اتم هيدروژن

--> ( 1 ) - در صفحه 22 كه : چگونگى گازهائى آنچنان داغ از اين آب پديد شده . وانگهى بخار آب گاز ناميده نمىشود . از امير المؤمنين عليه السلامست كه آسمانها از بخار آب پديد آمده‌اند . در خبر ديگر است كه : از آب ( ماده نخستين ) بخارى همچون دود برخاست و آسمانها از آن پديد گشت . و نيز در خبر است كه : خدا آب را بر آتش جريان داد ، و در نتيجه درياى آب به آسمان تبخير شد ، و آسمانها از آن پديد آمد . و از امير المؤمنين عليه السلام است كه : خدا براى آفرينش جهان امواجى سهمگين در درياها ( ماده نخستين ) برانگيخت ، و ماده‌اى همچون دود - ( بقيه در صفحه بعد )