نمونه‌اى از سنگهاى آسمانى و نظرات كيهان‌شناسان در پيرامون شهاب و سنگ آسمانى : ماكسول رايد « 1 » گويد : در شب نوامبر 1833 آسمان از تيرهاى شهاب پر شده بود ، و چنان به نظر ميآمد كه ستارگان از محلى به محل ديگر هجوم برده و آسمان را محل تاخت‌وتاز قرار داده‌اند ، بعضىها ادعا ميكردند كه تعداد شهابهائيكه ديده‌اند به انبوهى دانه‌هاى برف بوده است ، شهابها مانند جرقه‌هاى چرخ آتش بازى از هر مركزى به اطراف پراكنده ميشدند ، و اين مركز نكته‌ايست كه صورت فلكى اسد « لوى - شير » در آن جاى دارد . بسيارى به اين فكر افتادند كه شايد دنيا به آخر رسيده و ديرى نخواهد كشيد كه زمين توسط گلوله‌هاى آتشينى كه ( از آسمان در حال از هم پاشيدنست ) فرود ميآيند نابود مىشود ، اين آتشبازى تمام شب ادامه داشت ، و چنان به نظر ميرسيد كه شهب از سوراخى در آسمان بيرون جهيده و به اطراف پراكنده ميشوند ، و ساير ستارگان را در افق لا يتناهى همراه مىكشند . و باز شخصى كه خودش در كاروليناى جنوبى شاهد واقعه بوده مينويسد : ناگهان صداى فرياد دلخراشى مرا از خواب بيدار كرد ، فرياد وحشت و ناله هاى استرحام از مزارعى كه سياه پوستها در آن كار ميكردند ، و تعدادشان به هشتصد نفر ميرسيد بلند بود .

--> ( 1 ) - در كتاب « نجوم براى همه » ترجمه حسينعلى رزم‌آراء ( ص 74 ) .