طول استواء فقط 10 درجه يا اندكى بيشتر از آنست ، حرارت سطح مريخ بلافاصله پس از طلوع آفتاب يا پيش از غروب آن در نواحى استوائى نيز بايستى از نقطهء انجماد آب پائين‌تر بوده ، و شبهاى آن سرد باشد ، و نواحى قطبى مريخ سردترند » . و چنان آب و هوائى را گرچه نميتوان مساعد گفت ، ولى درعين‌حال مانع رشد گياهان يا حتى حيوانات نميشود ، گرچه وجود گياه در مريخ مسلم است ، ولى اثبات وجود يا نبودن جانوران ، طبيعة خيلى مشكلتر به نظر ميرسد . قريب 25 سال پيش ادعاى ستاره‌شناس معروف آمريكائى « پرسيوال لوول » ( Pereivall Lowall ) در جهان دانش و در افكار عمومى آشوبى به پا ساخت . اين ادعا مبنى بر وجود كانالهاى مريخ بوده است ، كه شبكه‌اى مركب از خطوط هندسى مشخص سطح مريخ است ، كه كاملا راست و نازك و دقيق به نظر ميرسند ، اين شبكه نخستين بار توسط ستاره‌شناس ايطاليائى جيووانى شيا پارلى در سال 1877 ديده شد و از آن پس توسط عدهء ديگر نيز مشاهده و توصيف گرديده . اگر واقعا چنين كانالهائى موجود بود نظم هندسى كامل آنها ميتوانست نتيجهء به كار رفتن هوش موجودات زنده باشد ، لوول - تئورى ساده‌اى را با كمال بيباكى عنوان كرد ، كه بر طبق آن ساكنين مريخ كه با كم آبى مواجه بوده‌اند ، براى تنازع مأيوسانهء بقاء سيستم مخصوصى براى آبيارى وسعتهاى عظيم زمينشان به كار بردند ، بدين معنى كه با حفر اين كانالها در سيارهء مشرف بزوال خود توانسته‌اند با كم آبى مقابله نمايند ، بنا بنظريهء لوول كانالهاى سطحى مريخ نشانهء نواحى داراى پاركها و باغهائى است كه در طول اين مجارى مصنوعى احداث شده است ، و از صحارى لم يزرع قرمز رنگ عبور مىكند . لوول ، چنين تصور كرد كه در آغاز بهار يكى از نيمكره‌ها هنگامى كه برفهاى يك كلاهك قبلى ذوب مىشود ، آب حاصل را مصنوعا و بكمك تولمبه‌ها در بين