از آنچه راجع بتكامل حيات از ساده‌ترين صورت آن ميدانيم ، اين نتيجه حاصل مىشود كه : اگر آب اقيانوسها حالت جوش يا يخ ميداشت ، بدون شك حيات بوجود نمىآمد و تكامل نمىيافت . البته ميتوانيم انواع سلولهاى زندهء ديگرى تصور كنيم كه در آنها سيليسيوم جاى كربن را بگيرد ، سيليسيوم سبب مىشود كه اين گونه سلولها بتوانند حرارت خيلى زيادترى را تحمل كنند ، به همين طريق ميتوانيم موجوداتى بتصور آوريم كه در آنها ألكل نقش آب را بازى كند ، در اين صورت در حرارت يخ‌بندان نيز منجمد و سخت نميگردند . اما اگر وجود چنين موجودات زنده‌اى امكان داشته باشد ، تازه فهم اين مسأله مشكل مىشود ، كه چرا چنين جانوران و گياهان الكلى در نواحى قطبى ما پيدا نميشوند ؟ و چرا در آبهاى جوش آب افشانها اساسا موجودات زندهء سيليسيوم‌دار يافت نميگردند ؟ بنابراين باحتمال قوى شرايطى كه در آن حيات امكان‌پذير است از نظر اوضاع كلى در تمام عالم نبايد با شرايطى كه در روى زمين موجود است اختلاف داشته باشد » . نگارنده : چنان كه گذشت اين دعوى از لحاظ اينست كه مفهوم حيات بآنمعنى كه در زمين ما بوده است ، خواهى نخواهى مقياس كيهان‌شناس قرار گرفته ، و روى اين اصل نادرست اين گونه نتيجه‌گيرى ميكنند : « با قبول چنان فرضى اكنون بتحقيق شرايط حيات در سيارات مختلف منظومهء شمسى مىپردازيم » نگارنده : ژرژگاموف ، پس از حدسيات و تقريبات فوق ، سيارات منظومهء شمسى را از نظر قابليت زندگى يكايك مورد بحث قرار داده چنان ادامه ميدهد : « سيارات بزرگى كه از خورشيد بسيار دورند به علت سردى كاملى كه در آنها