فلسفهء يونان بدست فارابى و ابو على سينا به زبان عربى ترجمه و انتقال يافت ، و چنان مقرر شد كه : نه فلك در جهان ستارگان وجود دارد . علماى اسلام نيز كه احيانا بتدريس و تحقيق فلسفهء يونان پرداختند ، به اين مطلب اعتماد كرده و اين نه فلك را از لحاظ منقولات دينى اين‌گونه تقسيم نمودند كه : اين نه فلك : هفت آسمان و كرسى و عرش است . هفت آسمان كه معلوم ، اما كرسى : فلك ثوابت ، و عرش : فلك محيط بر تمامى افلاك ، كه حركت يوميهء ساير فلكها و سير شرق و غرب آنها بوسيلهء همين فلك محيط مىباشد . نظر علم جديد در تولد جهان : تمامى اين عوالم از خورشيدها و ماهها و زمينها در آغاز همچون دودى بوده كه فضاى جهانرا فرا گرفته و محكوم حركاتى شديد بود ، ميليونها سال گذشت تا خورشيدها از اين مادربزرگ تولد يافت ، اين فرزندان كه نخست زادگان جهان بودند نيز ميليونها سال بحركات دورانى خود ادامه دادند ، تا سياراتى از آنها جدا شد ، خورشيد ما نيز يكى از اين خورشيدها بود كه فرزندان : عطارد و زهره و زمين و مريخ و مشترى و زحل و اورانوس و نپتون را پديد آورد ، و اينها هشت سياره‌اند كه بر گرد مادر خويش در گردشند . سپس ميان مريخ و مشترى حدود ششصد ستارهء بسيار كوچك يافتند ، كه اگر تمامى آنها درهم فشرده شوند باندازهء ماه كوچكترين سيارات نامبرده نميشوند . بزرگترين آنها ( سرس ) است كه بيش از 500 ميل قطر ندارد ، و قطر بعضى از آنها در حدود ده ميل است « 1 » .

--> ( 1 ) - تفسير الجواهر طنطاوى ص 46 .