بلكه ذات انسان بعنوان عهده گرفتن آثار عمل منظور است ، و در آيهء فوق نيز براى توجه دادن به دو نكته ، لفظ عنق ( گردن ) ذكر شده است : 1 - خود انسان اعمالشرا در خود ضبط مىكند . 2 - و اين اعمال برعهدهء او است ، كه بروز رستاخيز نتيجهء زشت و زيبايش گردنگير خود اوست . يكى از شواهد روشن بر نكات فوق جملهء بعدى است كه : « و نخرج له » كتابى را بروز قيامت از خود او بيرون ميآوريم . و طبيعى است كه اين كتاب بايستى در خود انسان پنهان و ضبط باشد ، تا به ارادهء الهى برون آيد ، و از اين قرينه معنى كتاب روشن مىشود ، كه بر خلاف كتابهاى ما با قلم مادى نوشته نشده است ، بلكه با قلم سرى وحى « بأنّ ربّك أوحى لها » است ، چنان كه براى زمين گذشت . كتاب اعمال : اصولا كتاب بمعنى چيزى است كه بر آن چيزيرا ثبت كنند ، و ناپايدارترين وسيلهء ثبت و ضبط نوشته‌هاى قلمى است ، و مراحل قويتر و پاىبرجاىترى نيز وجود دارد : مانند حروف سنگى و سربى ، حروف امواج الكتريسته ، و بالاخره كاملترين مرحلهء ثبت و نگهداشت اعمال كه انعكاس آنها باشد ، به اين معنى كه خود صدا بدون كم و كاست در دستگاهى ثبت و ضبط شود ، و خود صورت عمل در دستگاهى منعكس گردد . چنان كه با دستگاههاى ضبط صوت و عكاسيهائى كه از فاصله‌هاى دور و نزديك عكس اشخاص و جلساترا ضبط و نشان ميدهد .