ولى اين استدلال در صورتى منطقى و نتيجه‌بخش است كه تنها كرهء زمين متحرك بوده ، و كرهء فضاى محيط آن ساكن باشد . ولى خوشبختانه ، كيهان‌پيماى مهربان ما كفات است و كرهء فضاى محيط بر خود را نيز مانند ساير سرنشينانش در آغوش جاذبهء خويش گرفته و بهر جا رود آن را بهمراه خود مىبرد . و رمز اينكه ما بهيچ‌وجه حركت زمين را احساس نميكنيم نيز همين است كه كرهء فضا ما را بهمراه زمين همچون دايه‌اى بدنبال مادر مىبرد . و اصولا حركت چيزى در صورتى براى بينندگان امكان‌پذير است كه متحرك و ساكنى در برابر يكديگر قرار گيرند ، ولى اگر تمامى فضا و مكان متحرك باشد و بهيچوجه جسم ساكنى در جوّ اطراف ما به چشم نخورد طبيعى است كه احساس حركت غيرممكن بوده و ناگزير خود و مكان و فضاى اطراف خود را ساكن مى پنداريم ، و اين خود نعمتى است بزرگ كه حركت كيهان‌پيماى ما بهيچوجه محسوس ما نيست و اين گهوارهء متحرك بارادهء آفريدگار آرامشگاهى دائمى نهاده شده : أَ لَمْ نَجْعَلِ الْأَرْضَ مِهاداً . . . جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ ذَلُولًا . . . الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ فِراشاً . . . اللَّهُ الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ قَراراً . . . الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ مَهْداً . چنان كه در آينده ، هر يك از اين آيات بمناسبت گفتگو از حركات زمين مورد بررسى خواهد بود . شاهد روشن : شما اگر در هواپيمائى سريع‌السير نشسته و بموجودات فضائى مانند ابرها ننگريد و هواپيما نيز اضطرابى در حركت نداشته باشد ، اصلا احساس حركت مىكنيد ؟ هرگز ! . يا اگر در فضاى داخل هواپيما به بالا جستن كنيد بكجا