چنان كه فرمايد : اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ سَبْعَ سَماواتٍ وَ مِنَ الْأَرْضِ مِثْلَهُنَّ « 1 » . اينك بايد ديد مقصود از « الأرض » در جملهء « خلق الأرض فى يومين » تنها همين زمين ما است . . ؟ و يا جرم زمين كه شامل هر هفت كرهء خاكى باشد . فرضيهء حاضر دومى را تأييد مىكند ؟ و بنابراين پيدايش هفت كرهء خاكى نتيجهء گذشتن دو دوران خواهد بود . فرضيهء دوم : در صورتى كه بخش‌يابى كرات خاكى را در غير ايندو دوران بدانيم ، مثلا همزمان با تشكيل طبقات آسمانى ، و يا پس از آن ، و يا . . جاى احتمالات زيرين خواهد بود : 1 - يك دوران براى پيدايش مادهء گداختهء نخستين كه از انفجار مادهء اولين نتيجه شده ، و دوران ديگر براى اينكه مادهء فوق به صورت جامد زمينى درآيد . و شايد آيهء هُوَ الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ ذَلُولًا را بتوانيم گواه بر اين فرضيه گيريم ، زيرا ذلول برحسب لغت « 2 » حيوانى را گويند كه پس از چموشى رام و راهوار شود ، و در آيهء فوق كه زمين بنام ذلول خوانده شده درستى اين مطلب به چشم مىخورد كه زمين ما دو دوران اصلى داشته است : 1 - آن هنگام كه هرگز قابل سكونت و زندگى نبود و همچون حيوان چموش راكب و صاحبى به خود نمىپذيرفت ، آن زمان آغاز پيدايش زمين است كه توده‌اى سخت داغ و گداخته بوده است .

--> ( 1 ) - تحقيق در آيه ذيل بعنوان زمينهاى هفتگانه خواهد آمد انشاء اللّه . ( 2 ) - نقل از مفردات القرآن راغب .