دو دوران آفرينش زمين و همچنين دو دوران تشكيل طبقات آسمانى - دو حادثه از پى يكديگر آمده است ، ميبايستى آفرينش ستارگان نيز بدنبال گاز نخستين آسمانى باشد ، در صورتى كه آفرينش هفت آسمان در اين ميان خود فاصله ايست بسيار زياد و شايان اهميّت ! جواب : اگر از دو دوران باقيمانده از شش دوران مانند دورانهاى خلقت زمين و تشكيل طبقات آسمانى بلفظ يومين تعبير شده بود ، تا اندازه‌اى اشكال جا داشت - كه يومين ظاهر در دو دوران از پى يكديگر است - ولى چنان تعبيرى در آيات مربوطه هرگز به چشم نميخورد . و تنها از تفريق چهار يوم از شش يوم آفرينش جهان ، دو يوم باقيمانده نتيجه شده است . و فرق ميان ايندوگونه سخن پيدا است : در دو دوران دخان آسمانى و ستارگان پديد شد ، كه ظاهرش اتصال ايندو حادثه است . و يا : در يك دوران گاز آسمانى ، و در يك دوران ستارگان آفريده شدند ، كه هرگز پيوست ايندو حادثه از اين سخن نمايان نيست . در صورتى كه خلقت ستارگانرا بر خلاف ظاهر نمايان در آيه همزمان و سهيم با تشكيل طبقات آسمانى بدانيم ، بايستى دوران اولش تمامى و يا قسمتى از تشكيل طبقات باشد ، كه پس از تشكيل طبقات در اثر فشردگى گازهاى طبقهء نخستين پيدايش ستارگان آغاز شده است . خلاصه بحث : دخان در يك دوران ، و ستارگان نيز در دوران ديگر پديد شدند ، در اين صورت يك يوم مربوط به دخان آسمان ، و يوم ديگر راجع بآفرينش ستارگان است .