مرحوم امام خمينى ( ره ) : . . . اينجانب از روى جد ، نه تعارف معمولى مى گويم : از عمر به باد رفتهء خود در راه اشتباه وجهالت تأسف درام . وشما اى فرزندان برومند اسلام ، حوزه ها و دانشگاه ها را از توجه به شؤونات قرآن وابعاد بسيار مختلف آن بيدار كنيد ، تدريس قرآن در هر رشته اى از آن را محط نظر ومقصد اعلاى خود قرار دهيد . مبادا خداى ناخواسته در آخر عمر كه ضعف پيرى بر شما هجوم كرد - از كرده ها پشيمان و تأسف بر ايام جوانى بخوريد ، همچون نويسنده . مرحوم علامه طباطبايى ( ره ) : " علوم حوزوى به گونه اى تنظيم شده اند كه به هيچ وجه به قرآن احتياج ندارند ، به طورى كه شخص متعلم مىتواند تمام اين علوم را از صرف ، نحو ، بيان ، لغت ، حديث ، رجال ، درايه ، فقه واصول فراگرفته به آخر برسد و آن گاه متخصص در آن ها بشود وماهر بشده در آن ها اجتهاد كند ولى اساسا قرآن نخواند وجلدش را هم دست نزند ! در حقيقت براى قرآن چيزى جز تلاوت كردنش براى كسب ثواب و يا بازوبندى فرزندان كه از حوادث روزگار حفظشان كند چيزى نماند ، اگر اهل عبرتى ، عبرت بگير " ! 1 . تفسير الميزان فارسى ، 40 جلدى ، ج 10 ، ص 117 2 . تفسير الميزان فارسى ، 20 جلدى ، ج 5 ، ص 450