اشكالات عديده‌اى ايجاد مىكند ، مثلًا « وَلَهُم عَلَىَّ ذَنْبٌ فَأَخافُ ان يَقْتُلُون » ( شعراء / 14 ) و براى آنان عليه من ذنبى : پيامدى وخيم است كه ترسم مرا بكشند . مراد از ذنب ، خطر قتل قبطى مشرك و مهاجم بود عليه اسرائيلى موحد و چون آن يهودى مؤمن بود دفاع از او هم واجب ايمانى بود . خصوصاً كه پيامد وخيم و خطرناك اين عمل ، تعقيب فرعونيان براى انتقام از موسى عليه السلام را دربرداشت . با توجه به اين قراين درونى در خود آيه و آيات ديگرى كه كلمه‌ى ذنب در آن‌ها تكرار شده معنى ذنب ، پيامد وخيم و خطرناك است كه مشتمل بر دو نوع دنيوى و اخروى است . ذنب اخروى يعنى عملى كه عاقبت اخروى آن وخيم و خطرناك باشد ، و اين حالت به معنى گناه و عصيانى بزرگ است ، زيرا انجام گناه پيامدى خطرناك در آخرت دارد . ذنب دنيوى يعنى عملى كه پيامد دنيوى آن وخيم و خطرناك باشد ، كه طبعاً از نظر اخروى در بسيارى از موارد بهترين ثواب براى آن مقرّر شده است . زيرا عمل كردن به دستوراتى كه ثواب‌هاى الهى را به همراه دارد ، مخالفت‌هاى شديد دنيا پرستان و خطرات ناشى از آن‌ها را نيز به دنبال دارد . ذنب رسول‌اللَّه صلى الله عليه و آله همان رسالت قرآنى او است كه خطراتى از ناحيه‌ى مشركان و هواپرستان را در پى داشت ، كه فتح مكه آن خطرات پيش از فتح را به فراموشى سپرد : « ما تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِك » و از خطرات پس از فتح هم جلوگيرى كرد : « وَ ما تَأَخَّر » پوششى محكم كه در دو جهت گذشته و آينده براى ذنب پيامبر صلى الله عليه و آله ايجاد شد تا خداى تعالى با اين فتح مبين ، خطرات رسالتى او را كه از ناحيه مخالفان و مشركان در پى داشت بر طرف نمايد و نعمت و نصرت خود را براى پيامبر عظيم‌الشأنش تمام گردانيده و آرزوهاى ايشان را تحقق بخشد . خطرات گذشته را از ساحت مقدس رسول‌اللَّه صلى الله عليه و آله رفع كرده و به فراموشى تبديل كند و نيز خطراتى كه احياناً در آينده رسالت متوقع است رفع و جلوگيرى نمايد . هم‌چنين آقايان لفظ « يغفر » در آيه شريفه را كه به معناى « مىپوشاند » مىباشد . اين