خون را بيازمايد كه چگونه استحاضه‌اى است تا هم اكنون پيش از نماز وظيفه‌ى مخصوص همان استحاضه‌ى كنونى را انجام دهد . مسأله‌ى 152 - احكام حيض و نفاس و استحاضه در صورتى است كه خون‌هاى اين حالات بيرون بيايد زيرا خونى كه در باطن است هر چه باشد هيچ‌گونه حكمى ندارد مانند منى كه پيش از بيرون آمدنش هيچ حكمى ندارد ، با اين فرق كه در جنابت تا زمانىكه غسل راانجام ندهد اثرش هم چنان باقى است ، اما در استحاضه اگر قبل از وقت نماز ، زن استحاضه شود و در وقت نماز از خون پاك شود هيچ‌گونه غسلى بر او واجب نيست ، فقط بايد خود رااز خون تطهير نموده و سپس وضو بگيرد و نمازش را بخواند كه ميزان حالت فعلى اوست . مسأله‌ى 153 - وضوى مستحاضه تا هنگامى كه مجدداً خون بيرون نيايد هم‌چنان به‌قوت خود باقى است و مىتواند با آن نمازهاى ديگرش را نيز بخواند مگر در صورتى كه به‌وسيله‌اى ديگر باطل شود . مسأله‌ى 154 - نماز زن مستحاضه بدون پاك كردن خونش به اندازه توان و امكانش ، و يا بدون وضو و يا غسل ، و يا بدون افزودن غسل در مواردش ، باطل است ، ولى روزه‌اش صحيح است ، زيرا دليلى بر بطلان روزه به‌جز يك خبر غيرمعتبر نيست ، و از جمله‌ى مويدات صحت روزه‌اش اين است كه غسل جنابت براى صحت روزه واجب نيست تا چه رسد به‌وضو و غسل استحاضه . مسأله‌ى 155 - زنى كه در حال استحاضه كثيره است و احتمال مىدهد تا پايان وقت نماز ، استحاضه‌ى او تبديل به‌متوسطه و يا قليله يا پاك مىشود و يا در حال استحاضه‌ى متوسّطه است و احتمال مىدهد تا آخر وقتِ نماز ، استحاضه‌ى او تبديل به‌قليله يا پاك مىشود ، واجب است تا پايان وقتِ نماز صبر نموده و به‌حكم استحاضه‌ى كم‌تر و يا طهارت در آن هنگام عمل نمايد . مسأله‌ى 156 - احكام استحاضه بايد موقعى انجام گيرد كه خون بند آمده و يا كم‌تر باشد ، و در هر صورت بايستى جايش شسته شود و پس از بند آمدن خون رعايت