برائت يقينى است ، و با جمع اين دو حاصل است . مگر در صورتى كه اين رطوبت شبيه به‌منى بدون شهوت و يا با شك در شهوت باشد كه اگر قبلًا با طهارت بوده‌اى اكنون نه وضو واجب است و نه غسل زيرا شك شما اين‌جا مردد ميان دو حدث نيست بلكه تنها حدث مشكوك بول و حدث نامعلوم منى است . زيرا شرط اصلى جنابت كه شهوت است محرز نيست و تنها اين‌جا با احتياط مستحب اين رطوبت تطهير مىشود كه بولش قطعاً نجس و منيش در اين صورت مشكوك است . مسأله‌ى 143 - اگر پس از استبراى از منى كه به‌وسيله‌ى بول كردن انجام مىشود رطوبتى شبيه منى بيرون آمد كه اطمينان‌بخش نيست حكمى ندارد ، چنان‌كه در بول نيز چنان است كه اگر شك كند بول است يا غير بول اين نيز هيچ‌گونه حكمى ندارد . زيرا برمبناى « لا تقف ما ليس لك به‌علم » بول بودن در فرض اخير يا منى بودن در فرض اول معلوم نيست و مشمول قاعده طهارت است و اگر هم پيش از استبرا چنان شود در صورت عدم علم نه محكوم به‌حكم بول است و نه منى چون هيچ‌كدام معلوم نيست . « 1 » نهايتاً اين‌كه در اين‌رقم موارد غسل و وضو مستحب است . مسأله‌ى 144 - چنان‌چه نعوذباللَّه ، عمل جنسى با حيوان و يا لواط با مرد و يا مساحقه بدون بيرون آمدن منى انجام گيرد ، آيا اين‌جا هم جنابت حاصل مىشود يا نه ؟ جواب اين است كه « لا مَسْتُمُ النِّساءَ » ظاهراً جنابت را گرچه بدون اخراج منى با عمل جنسى با زنان اختصاص داده و نه در غير زنان ، امّا در صورتى كه اخراج منى صورت گيرد چه مشروع و چه غير مشروع بهر نوع و با هر وسيله به‌هرحال جنابت حاصل مىشود . و بالاخره در غير مورد عمل جنسى ميان زن و مرد ، مانند العياذباللَّه لواط و مساحقه و يا عمل جنسى با حيوان بدون بيرون آمدن منى ، حكم عمل جنسى با زنان را ندارد « 2 »

--> ( 1 ) - اين‌جا رواياتى بر ضد يكديگر است كه دست‌كم تساقط دارند ، زيرا آنچه بر خلاف آيه‌ى حرمت پيروى از علم است پذيرفته نيست ( 2 ) - گرچه اين اعمال از نظر عقوبت دنيوى و اخروى - عقلًا و شرعاً و عرفاً - معصيت بزرگى محسوب مىشوند و مرتكب اين اعمال را شديداً مؤاخذه مىنمايند لكن از نظر حكم جنابت تا زمانى كه شهوت و ريزش منى نباشد حكمى ندارند