باطل مىكند و نه غسل را ، و چون غسل تنها در صورت تماميّتش كافى از وضو است ، اين‌جا اصل غسل درست است ولى كفايت از وضو نمىكند كه حتماً بايستى پس از اتمام غسل براى نماز و مانندش وضو هم بگيرد . مسأله‌ى 131 - اگر پس از انجام نماز يا در ضمن آن شك كند كه غسل واجبش را انجام داده يا نه اگر احتمال عقلايى بدهد كه به‌هنگام نماز متوجه حال خود بوده نمازش درست است و براى ساير نمازهاى بعدى و يا هرچه مشروط به‌طهارت است بايستى غسل كند ، و در غير اين صورت - كه احتمال عقلانى نداده - نمازهاى گذشته‌اش را نيز پس از غسل بايد از نو بخواند . مسأله‌ى 132 - اگر چندين غسل برعهده اوست تنها يك غسل به‌نيت همه‌ى آن‌ها كافى است ، و بهتر است به‌هنگام هر غسلى نيت ما فىالذمه كند كه هر غسلى كه برعهده‌ى او است بدين‌وسيله انجام گردد . و اگر هم تنها نيت يك غسل كند - به‌ويژه در صورت فراموشى ساير غسل‌ها - همان يك غسل كافى است ، زيرا غسل خواهى نخواهى هر حدثى را از بين مىبرد ، و چنان‌كه در خبر است اين غسل خصوصى هم از ساير غسل‌ها كافى است و اين خود مانند تطهير از نجاست‌ها است كه اگر تنها تطهير نجاست خاص در نظراست تمامى نجاست‌هاى ديگر هم - مگر با شرائطى ديگر چون خاكمالى ظرفى كه سگ يا خوك ليسيده - بر طرف مىشود . مسأله‌ى 133 - در حال جنابت چيزهايى كه بر بىوضو حرام است بر جنب هم حرام است ، اضافه براين‌كه جنب با تيمم هم نمىتواند داخل مسجد گردد كه « وَ لا جُنُباً إلّا عابِرى سَبيلٍ حَتَّى تَغْتَسِلُوا » ( سوره‌ى نساء ، آيه‌ى 43 ) « در حال جنابت حق دخول در مسجد را مگر براى عبور نداريد تا آن‌كه غسل كنيد » و چون اين‌جا « حَتَّى تَغْتَسِلُوا » است و نه « فَاطَّهَرُوا » كه درباره‌ى نماز بود ، تنها در صورتى مىتواند به مسجد وارد شود كه غسل كرده باشد « 1 » ، و « فتيمموا صعيداً طيباً » هم در ذيل همين آيه شريفه تيمم را به‌جاى وضو يا غسل فقط براى نماز و طواف واجب و كافى دانسته چنان‌كه : « التُّرابُ أحَدُ الطَّهُورَيْن »

--> ( 1 ) - چنان‌كه فخرالدين پسر علامه هم به آن فتوى مىدهد