مسأله‌ى 94 - پيش از وقت نماز ، وضو گرفتن خصوصاً به‌اندازه‌اى كه بتواند در اول وقت نمازش را بخواند ، و براى آمادگى نماز ، پيش از وقت وضو بگيرد ، نه تنها درست است بلكه مستحب يا واجب نيز هست ، و اين خود ادبى در راه انجام بندگى خدا است ، كه خود را پيش از وقت آماده سازيم ، و هرگز دليلى هم بر عدم صحت وضوى پيش از وقت براى نماز نداريم ، بلكه ظاهر آيه و نص بعضى از روايات استحباب يا وجوب چنان آمادگى پيش از وقت نماز را - در حالت‌هاى گوناگون - مىرساند ، و اگر هم بدانيم چنان‌چه وضو را به‌بعد از وقت و يا حتى ساعت يا ساعاتى پيش از وقت اندازيم ديگر توان يا امكان وضو گرفتن نيست ، واجب است وضو را به‌اندازه‌اى جلو اندازيم كه از اين بىوضويى آينده نجات يابيم . و در هر صورت « اذا قمتم الى الصلاة . . . » وضوى قبل از نماز را واجب يا جايز دانسته و مىدانيم كه نماز اول وقت مستحب مؤكّد است لذا طبعاً اين وضو پيش از وقت است « 1 » . مسأله‌ى 95 - اگر پيش از وقت با وضو است و مىداند پس از وقت وضو برايش ميسر نيست ، يا چون بيمار خواهد بود ، و يا هر مانع ديگرى كه وضو را حرام و يا ناممكن مىكند پيش مىآيد ، در اين صورت‌ها باطل كردن اين وضو حرام است مگر آن‌كه نگهداريش حرج و يا عسرآور باشد . مسأله‌ى 96 - اگر فعلًا آبى كه بتواند با آن وضو بگيرد ندارد ، ولى برف يا يخ كه آب كردن يا آب شدنش نيازمند به‌گذشت زمانى است كه از وقت مقرر نماز نمىگذرد ، واجب است صبر كند تا نمازش را با وضو بخواند ، و تيمم در صورتى است كه « لَمْ تَجِدُوا

--> ( 1 ) - و اين كلاه شرعى كه وضوى پيش از وقت بايد به‌نيت استحبابى طاهر بودن باشد ، در صورتى كه واقعاً براى نماز است خود بر خلاف واقعيت است ، به‌خصوص براى امام جماعتى كه با فاصله‌ى مدتى به‌مسجدش مىرسد ، و بالاخره آمادگى براى انجام واجب پيش از فرارسيدن وقتش خود ادبى است معرفتى خصوصاً اگر با زحمت هم باشد كه برمبناى دو آيه‌ى « تطوع » اين وضوى پيش از وقت از وضوى در وقت بهتر هم هست