مىپردازد ، و در آخر كار آن گونه بخت آزمايى كه معلوم نيست چيزى هم به‌مستمندان برسد يا نه حرام و بالاخره خود قمارى است عمومى كه از قمار خصوصى هم حرمتش بيشتر است و در صورتى هم كه بخشى از آن به‌مستمندان برسد ، بازهم بخشى ديگرش حرام است . آرى شرطبندى در تشويق‌هاى علمى و فرهنگى و ايمانى و . . . مانند مسابقه در تقويت جنگ و آمادگى براى قتال با مشركان و متجاوزان به‌اسلام و ممالك اسلامى شايسته و بايسته است ، به‌ويژه در صورتى كه دهنده‌ى مال ديگرى باشد كه خود تعاون و همكارى در برِّ و تقوا است . امّا همكارى در اثم و عدوان مفت‌خوارى و مفت‌خورانى است كه در هر صورت چه با شرطبندى و يا بدون شرط باشد حرام است . مسأله‌ى 968 - تمامى انواع كلاه‌بردارىها و گول زدن مردم حرام است ، چه با كلاه شرعى باشد ! كه چه بدتر و ناهنجارتر ، و چه با كلاه عرفى ، كه همه اين دوز و كلك‌ها براى مفت‌خوارى و يا بيش از حق از مردم گرفتن است كه تماماً باطل و حرام است و براساس آياتى مانند : « لا تَأكُلُوا أمْوالَكُمْ بَيْنَكُمْ بِالْباطِلِ » به‌طور كلى ممنوع است . مسأله‌ى 969 - و بالاخره گناهان به‌طور كلى و مختصر زير پوشش آيه‌ى شريفه ( سوره‌ى اعراف ، آيه‌ى 33 ) « إنَّما حَرَّمَ رَبِّىَ الْفَواحِشَ ما ظَهَرَ مِنْها وَ ما بَطَنَ وَ الإثْمَ وَ الْبَغْىَ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَ أنْ تُشْرِكُوا بِاللَّهِ ما لَمْ يُنَزِّلْ بِهِ سُلْطاناً وَ أنْ تَقُولُوا عَلَى اللَّهِ ما لا تَعْلَمُونَ » پنج‌گونه است كه : مسأله‌ى 970 - « الفواحش » گناهان تجاوزگر است ، كه يا تجاوز به‌ديگرى است هم‌چون قتل و سرقت و تهمت و غيبت و اضلال و افساد و مانندشان ، و يا متجاوز از حد معمولى است مانند شرابخوارى ، و يا مشتمل بر هر دوگونه تجاوز است كه واويلا ، و آن‌چه برشمرديم اگر موجب تجاوز بر ديگران باشد - جملگى از دو نظر تجاوزگر و حرام است . مسأله‌ى 971 - « ما ظَهَرَ مِنْها وَ ما بَطَنَ » كه گناه تجاوزگر را به‌جز آن‌چه گفتيم به‌دوگونه آشكار و پنهان تقسيم كرده است ، كه پنهانش هم‌چون عقيده‌ى شرك و ساير