الشيخ محمد الصادقي الطهراني

433

رساله توضيح المسائل نوين (فارسى)

كسانى داده مىشود خود به‌حساب جرم و افترا و از نظر شرع مورد تعقيب و پىگيرى است ، كه مثلًا با اين وسيله‌ها كسى را متهم به‌دزدى يا زنا يا آدم‌كشى و مانند اين‌ها بكنند كه تمامى اين‌ها شرعاً حرام و مورد تعقيب است . مسأله‌ى 947 - خنثى كردن اثر سحر در صورت امكان واجب است و بهترين وسيله‌اش برحسب حديثى خواندن صد آيه از [ قرآن كريم ] است ، و برمبناى « ما جِئْتُمْ بِهِ السِّحْرُ إنَّ اللَّهَ سَيُبْطِلُهُ » ( سوره‌ى يونس ، آيه‌ى 81 ) آنچه راكه آورديد سحر است و حتماً خداى متعال زود آن را باطل و نابود مىسازد ، كه درباره‌ى ساحران فرعون است ، اما درزمان ماكه بالاترين سحرها يقيناً از سحر ساحران فرعونى بسى كوچك‌تر است و اعجاز عصاى موسى عليه السلام كه به‌مراتب از اعجاز [ قرآن كريم ] بسى كم‌تر است - بنابراين قران كريم به‌طور صد درصد قادر است هر سحرى را از هر ساحرى باطل كند ، چنان‌كه بارها هم تجربه شده است ، و در صورتى خواندن يك‌صد آيه از قرآن هر سحرى و جادويى را باطل مىكند كه از روى ايمان و عقيده باشد ، و نيز پس از هفت بار « يااللَّه » گفتن حاجت خود را با اخلاص از حضرت اقدس الهى درخواست نمودن . 11 - فحش و ناسزا مسأله‌ى 948 - فحش و ناسزاگويى به‌مؤمن حرام است كه اولًا اذيت است ، وانگهى نسبت دادن چيزى به‌دروغ مىباشد ، و نيز موجب دشمنى و بغض است ، بلكه فحش دادن حتى به‌مشركان هم به‌ويژه اگر موجب شود كه آن‌ها نيز به‌خدا و مقدسات اسلامى ناسزا گويند حرام است كه « وَ لا تَسُبُّوا الَّذينَ يَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ فَيَسُبُّوا اللَّهَ عَدْواً بِغَيْرِ عِلْمٍ » ( سوره‌ى انعام ، آيه‌ى 108 ) « كسانى را كه به‌جز خدا را مىپرستند فحش ندهيد كه آن‌ها نيز به‌خدا از روى جهالت فحش مىدهند » . آرى فحش و ناسزا ، و نه تبليغاتى راستين عليه كژىها كه هر چه بيشتر و بهتر واجب است . مسأله‌ى 949 - اگر مؤمنى به‌مؤمن ديگر فحش داد پاسخش به‌فحش حرام است گرچه آن كه آغاز كرده گنهكارتر است چنان‌كه از حضرت رضا عليه السلام است درباره‌ى دو نفر كه