يا چند نفر يا يك نفر در ميان اين جمع چنانند ، كه اين‌جا همگى آن‌ها مورد غيبت ، تهمت و سوءظن قرار مىگيرند ، يا بگويد يك زن در فلان كوچه فاسد است كه تمامى زن‌هاى آن كوچه مورد سوءظن قرار مىگيرند و اين از گناهانى بسيار عظيم است . مسأله‌ى 915 - اذيت كردن هر مسلمانى حرام است ، مگر اين‌كه برابر اذيت خود او باشد كه در اين صورت هم در زمينه‌ى مصلحت بايد از او چشم‌پوشى شود و آياتى مانند « إدْفَعْ بِالَّتى هِىَ أحْسَنُ السَّيِّئَةَ . . . » ( سوره‌ى مؤمنون ، آيه‌ى 96 ) بر اين حقيقت گواه است كه با نيكوترين برخورد بايد بدى را زدود . مسأله‌ى 916 - اذيت كردن بچه‌ى نابالغ و نيز اذيت رساندن به‌كافرى كه كسى را اذيت نكرده و حتى اذيت كردن حيوانات نيز حرام است . مسأله‌ى 917 - بدترين اذيت كردن ، اذيت به‌خدا و رسول است كه مهم‌ترين مصداق آن رها كردن [ قرآن كريم ] است ، و اگر به‌جاى توجه نمودن به‌معانى قرآن و عمل به‌آن‌ها ، تنها به‌حفظ و قرائت قرآن همت گماشته و از محتواى آن بىخبربماند و يا بدتر از آن كه خلاف محتوايش بگويد يا عمل نمايد . بدترين گناه و از اهمّ محرمات مىباشد حرام است . 5 - لهو و ميسر و قمار مسأله‌ى 918 - « لهو » ، اعراض و روىگردانيدن از حق است ، و چون وظيفه‌ى مسلمان انجام واجبات و دورى از محرمات است هر كارى كه موجب ترك واجب يا انجام حرام باشد لهو و حرام است . مسأله‌ى 919 - « لهو » گاهى انسان را از اصل دين روىگردان مىكند كه از محرمات درجه‌ى اول است ، و گاه هم انسان را وادار به‌ترك واجب و يا انجام حرام مىكند كه در درجه دوم حرمت است ، و گاهى انسان را در انجام واجب و يا ترك حرام سست مىكند كه در درجه سوم حرمت است . و اين خود قاعده‌اى اسلامى است كه مقدمات واجبات واجب و مقدمات محرمات حرام است .