الشيخ محمد الصادقي الطهراني

402

رساله توضيح المسائل نوين (فارسى)

هستند پذيرش امر و نهى را بر هر دوى امر و نهىكننده و امر و نهىشونده واجب دانسته دليل ديگرى است براين‌كه عدالت مطلقه در آمر و ناهى شرط نيست . كه تويى كه به‌چيزى امر مىكنى و بايد از تو پذيرفته شود ، اگر به‌چيزى كه ترك كرده‌اى امرت كنند بايستى تو هم پذيرا باشى ، چنان‌كه « وَ ائتَمِرُوا بَيْنَكُمْ بِمَعْرُوفِ » ( سوره‌ى طلاق ، آيه‌ى 6 ) « امر به‌معروف را از يكديگر بپذيريد » اين در باب امرش و « كانوا لا يَتَناهُونَ عَنْ مُنْكَرٍ فَعَلُوه » ( سوره‌ى مائده ، آيه‌ى 79 ) هم در باب نهيش ، كه مذمتى است درباره‌ى كسانى كه نهيشان يك طرفى است كه نهى مىكنند ولى نهى را از نهىكننده نمىپذيرند . و بالاخره وزارت امر به‌معروف و نهى از منكر ، و به‌عبارت ديگر كه مشتمل بر ضلع نخستين كه دعوت به‌سوى خير است نيز بايد تشكيل شود ، تشكيل وزارت ارشاد اسلامى - البته به‌معناى واقعى كلمه و نه ارشادِ تشريفاتى و مصلحتى - از واجبات اوليه‌ى اجتماعى دولت اسلام است ، تا اين مسئوليت‌هاى سه‌گانه با برنامه‌هاى منظم اسلامى انجام گردد ، و اگر چنان وزارت‌خانه‌اى مانع از واجبات عمومى مسلمين در انجام اين مسئوليت‌هاى سه‌گانه باشد ، به‌خصوص در صورتى كه در خود اين وزارت خانه‌هم كمبودها و تقصيرها و قصورهايى وجود داشته باشد به‌طورى كه خود آن وزارت‌خانه هم نيازمند به‌ارشاد در اين سه بعد باشد . اولًا ديگر وزارت ارشاد نيست كه كارش اضلال است و ثانياً در اين صورت خودش مورد امر و نهى است . و در هر صورت عموم مسلمانان در اين مسئوليت بزرگ مشتركند ، و نه تنها اشخاص و يا گروه‌هاى خاصّى ، گرچه تاسيس گروه نگهبانان اسلام از واجبات اوليه‌ى اين مسئوليت بزرگ است . و بالاخره ياد گرفتن و ياد دادن احكام خدا ، و سپس گرويدن و گرايش دادن به‌آن‌ها و در نتيجه عمل كردن به‌آن‌ها ، وظيفه‌ى همگى مسلمان‌هاست كه برحسب مراتب و درجات شايستگى و بايستگى واجب است در اين سه بعد هم‌آهنگى داشته باشند . چنان‌كه در سوره‌ى « والعصر » پس از ايمان و عمل صالحات « وَ تَواصَوا بِالحَقِّ » حق علم و عقيده و عمل را در جنبه‌ى اثباتى ، و نيز « وَ تَواصَوا بِالصَّبْرِ » اين سه مورد را در