اين آيه هم‌چون برادرى با شيطان وانمود شده و آن‌جا كه نه سودى داشت و نه ضررى حرمتش يك بعدى بود و اكنون كه زيان بار نيز هست حرمتش نيز دو بعدى است . مسأله‌ى 821 - مواد دودى زيان‌بار اگر كمكى هم به‌استعمار باشد - مانند سيگارهاى آمريكايى و اسرائيلى امثال آن - حرمت سومى هم دارد كه خود حرمتى سياسى و احياناً بدتر از محرماتى ديگر مىباشد و نيز حرمتى چهارمى نيز دراين مورد حاصل مىگردد و آن اين‌كه موجب آزار ديگران هم باشد ، كه اين‌جا كار حلالى هم كه موجب آزار ديگران باشد حرام مىشود مانند فريادزدن آزار دهنده تا چه رسد به‌كار حرامى كه آزاردهنده هم باشد مانند اين‌كه در جمعى سيگار بكشد كه موجب ناراحتى آن‌ها هم باشد . مسأله‌ى 822 - نه تنها خوردن و آشاميدن محرمات حرام است ، كه هم‌سفره و هم جلسه شدن با كسانى كه كار حرامى انجام مىدهند و يا چيز حرامى مىخورند و يا مىآشامند نيز حرام است ، مگر در صورت نهى از منكر ، و دليلش از [ قرآن كريم ] آيه‌ى كريمه‌ى انعام است كه « وَ إذا رَأيْتَ الَّذينَ يَخُوضُونَ فى آياتِنا فَأعْرِضْ عَنْهُمْ حَتّى يَخُوضُوا فى حَديثٍ غَيْرِه وَ إما يُنْسيَنَّكَ الشَّيْطانُ فَلا تَقْعُدْ بَعْدَ الذِّكرى مَعَ الْقوْمِ الظّالِمينَ » ( سوره‌ى انعام ، آيه‌ى 68 ) « و چون بنگرى كسانى را كه در نشانه‌هاى ما فرو مىروند - كه تكذيب كنند و يا مردمى را به‌ترديد بكشانند - پس از آن‌ها دورى كن تا در گفته‌اى ديگر فرو روند و اگر شيطان از يادت برد هرگز مبادا پس از به‌هوش آمدن با گروه ستمكاران بنشينى » . و اين‌جا ذيل همين آيه شريفه همنشينى با عموم ستمكاران را حرام كرده ، گرچه در آغازش از بدترين ستمكاران سخن گفته است . و روى اين اصل هم‌نشينى - تا چه رسد به‌هم‌سفره‌اى - با عموم ستم‌كاران حرام است مگر مجوزى هم‌چون نهى از منكر ، و يا جلوگيرى از منكرِ بدتر و ناهنجارتر و مانند اين‌ها را در پى داشته باشد . مسأله‌ى 823 - نه تنها شراب‌خوارى حرام است كه هرچه انسان را به‌مستى مىكشاند چه خوردنى باشد و چه آشاميدنى و چه مستى علمى ، مستى رياستى ، مستى مالى ، و