عيالش « 1 » كه اگر بيشتر برنج مىخورد برنج است و اگر گوشت مىخورد گوشت و بالاخره آن‌چه غالباً مصرف مىكند ، كه اگر غالباً مخلوطى از برنج و گوشت و نان و . . . است سه كيلوگرم از اين مخلوط را بايستى فطريه بدهد ، و اگر قوت غالبى ندارد ، كه تعدادى از غذاها را يكسان مصرف مىكند ، همان تعداد را بايستى منظور كند و بالاخره « مِنْ أوْسَطِ ما تُطْعِمُونُ أهْليكُمْ » ( سوره‌ى مائده ، آيه‌ى 89 ) گرچه موردش كفاره‌ى قسم است ، و لكن برمبناى مناط يگانه‌ى اصلى كلى - اضافه بر دلالت اين آيه‌ى شريفه - رواياتى هم در اين زمينه دالّ بر اين مطلب است . مسأله‌ى 488 - فطريه‌ى يك نفر حداقل بايستى به‌يك نفر داده شود ، و مصرف زكات فطره همان مصرف زكات معمولى است ، و چنان‌كه در ميان خويشان و بستگانش مستمندانى به‌خصوص آبرومند باشند حق تقدم با آن‌ها است . مسأله‌ى 489 - در زكات عمومى و زكات فطره لازم نيست به‌گيرنده گفته شود زكات است و بلكه در صورتى كه اهانت باشد جايز هم نيست و كافى است به‌صورت هديه و به‌نيت زكات بپردازد و خويشاوندان آبرومند مستمند بر ديگران تقدّم رُتْبى دارند .

--> ( 1 ) - مرحوم آقاى ميلانى هم نسبت به‌اين مسأله احتياط واجب كرده‌اند