و بيشتر با هيچ‌گونه ترس و خوفى دو ركعت آن‌هم از نمازهاى چهار ركعتى بايستى كاسته گردد ؟ ! ! ! و همان‌گونه كه كاستن از نماز به‌اندازه‌ى ترس جانى و مانندش واجب است ، در مسافرت‌هاى معمولى نيز بدون هيچ‌گونه خوف و ترسى كاستن از نماز واجب باشد ؟ ! ! ! در اين صورت چنان‌چه اين كاستى در هر دو حالت واجب باشد ، پس « انْ خِفْتُمَ انْ يفتنكم الذين كفروا » در آيه شريفه چه نقشى دارد ؟ و اين خود يكى از عجيب و غريب‌ترين فتاوايى است كه در ميان احكام اسلامى و بين علماى فريقين نفوذ و شهرت والايى به‌خود گرفته به‌حدّى كه كاستن از نمازهاى چهار ركعتى را در سفرهاى معمولى جزو ضروريات دين شمرده‌اند و نماز را كه ركن دين و عماد يقين است بدون هيچ‌گونه عسر و حرجى ، و بىهيچ ضرورت و ترسى ، تنها به‌مجرد سفرى - كه چه بسا دربردارنده‌ى آرامشى بسى بيشتر از حَضَرْ است - با فتواى به‌قصر كمرشكن و دو نيم كرده‌اند و ما در جزوه‌ى مسافران و ذيل آيه 101 سوره‌ى نساء و در تفسير شريف‌الفرقان در اين رابطه مفصلًا بحث نموده‌ايم و نظرات قرآنى خويش ارايه نموده‌ايم طالبان حقيقت به‌اين منابع مراجعه فرمايند « 1 » . نماز جماعت مسأله‌ى 337 - آياتى مانند « وَ ارْكَعُوا مَعَ الرّاكِعينَ » ( سوره‌ى بقره ، آيه‌ى 43 ) درباره‌ى يهوديان و « اركعى مع الراكعين » ( سوره‌ى آل عمران ، آيه‌ى 43 ) نسبت به مريم عليها السلام كه تابع شريعت تورات بوده و قرآن هم نه تنها آن را نسخ نكرده بلكه وجوب جماعت را به‌اين وسيله تثبيت فرموده و در اين دو آيه ركوع با ركوع‌كنندگان را واجب شمرده ، و نه سجود را با سجودكنندگان ، زيرا ركوع از ويژگىهاى نماز است ، و لذا اين « مع‌الراكعين » اشاره‌اى است بس لطيف به‌ضرورت نماز جماعت و هم‌چنين - چنان‌كه گذشت - نماز جماعت در حالت جنگ به‌منظور تحقق يافتن اصل جماعت است با اين كه از كيفيت

--> ( 1 ) - مختصراً در حكم نماز مسافر اختلافات پنج‌گانه ميان علماى شيعه و سنى وجود دارد كه در كتاب مسافران كلًا بحث شده است