باطل كردن كارى واجب را بر صاحب عمل حرام مىكند بر ديگران نيز باطل ساختن اعمال غير خودشان را حرام كرده است . نماز مسافر ! ؟ مسأله‌ى 332 - كم كردن از كيفيت نماز و يا واجباتى ديگر از آن ، در صورتى صحيح است كه ضرورتى مهم‌تر پيش آيد كه به‌اندازه‌ى رفع ضرورت مهم‌تر ، يا از كيفيت نماز كاسته مىشود ، و يا بعضى ديگر از واجباتش ترك مىگردد ، مانند نماز جماعتى كه رسول‌اللَّه صلى الله عليه و آله در مناطق جنگى انجام مىدادند ، كه بايد براى حفظ جان در جماعت كه واجب‌تر از تكميل كيفيت نماز است ، از چگونگيش كاسته شود ، زيرا قصر در نماز به‌هنگام خوف تنها شامل كيفيات نماز است نه كميت و تعداد ركعاتش را مگر در برخى موارد كه در صفحات بعدى توضيحش خواهد آمد ، زيرا نمازگزار در آن صورت مىتواند به‌هنگام حركت ، نماز واجب را با تمامى ركعاتش ادامه دهد ، و آيه‌ى ( 2 : 139 ) بقره « و ان خفتم فرجالًا او ركباناً » كلًا كاستن از كيفيت نماز را به‌هنگام خوف واجب كرده است . ولى در زمان‌هاى ما چنان پيش‌آمدهايى بسيار كم است ، زيرا اكنون جنگ‌ها نوعاً تن به‌تن نيست تا چنان ضرورتى رخ دهد ، بنابراين مسافرت هر چند هم طولانى باشد نه تنها هرگز از ركعات نماز نمىكاهد ، بلكه كيفيتش نيز كاستنى نيست و مبناى اين حكم آيه‌ى شريفه‌ى « وَ اذا ضَرَبْتُمْ فِى الأرْضِ فَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُناحٌ انْ تَقْصُرُوا مِنَ الصَّلاةِ انْ خِفْتُمْ انْ يَفْتِنَكُمُ الَّذينَ كَفَرُوا انَّ الْكافِرينَ كانُوا لَكُمْ عَدُوّاً مُبيناً ( سوره‌ى نساء ، آيه‌ى 101 ) است ، كه « هنگامى كه ( پا ) در زمين بزنيد ( كه راهى دشوار مىپيماييد ) بر شما گناهى نيست كه از ( كيفيت ) نماز بكاهيد ( البته ) اگر بترسيد كافران بر شما ( هجومى مرگبار ) فتنه‌انگيزى كنند » ، سپس پس از يادى از جريان نماز رسول گرامى صلى الله عليه و آله و سلم در جنگ مىفرمايد ، پس چون آرامش يافتند نماز را ( بدون هيچ‌گونه كاستى ) برپا داريد . بنابراين نماز در حال آرامش و بدون خطر هيچ‌گونه كاستى ندارد گرچه هزارها كيلومتر باشد .