صورت احتياط شديد در تكرار نمازى است كه در حالت برهنگى خوانده است « 1 » . قرائت مسأله‌ى 258 - پس از تكبيرةالاحرام نخست سوره‌ى حمد و سپس هر سوره‌اى ديگر به‌جز سوره‌هايىكه آيات سجده دارد بايستى بخواند مگر با ترك آيه‌ى سجده و خواندن - دست‌كم چهار آيه‌ى پياپى . مسأله‌ى 259 - چنان‌كه مثلًا خواندن سوره‌ى كوثر كه با بسم‌اللَّه چهار آيه است پس از حمد كافى است ، اگر چهار آيه از سوره‌اى ديگر نيز بخواند كافى است . روايات معتبره‌اى تقسيم كردن سوره را ميان دو ركعت صريحاً تجويز كرده ، و چون روايات در عين اعتبارشان معارضى هم ندارند ظاهر اين است كه تقسيم سوره پس از حمد جايز است ، خصوصاً برمبناى حكمتى كه فضل بن شاذان از حضرت رضا عليه السلام نقل كرده كه امر به‌خواندن قرآن در نماز پس از حمد بدين منظور است كه قرآن ضايع و مهجور نگردد ، بلكه محفوظ و متداول باشد ، و به‌اضمحلال و جهالت كشانده نشود « 2 » و اين حكم در صورتى درست است كه تقسيم كردن سوره‌هاى قرآن در نماز پس از حمد صحيح باشد « 3 » ، زيرا خواندن تمامى بعضى از سوره‌ها از توان و حوصله بيشتر مردمان بيرون است ، مانند سوره‌ى بقره و آل عمران و ساير سوره‌هاى بزرگ . مسأله‌ى 260 - ظاهراً خواندن بيش از يك سوره پس از حمد جايز است « 4 » ، خصوصاً

--> ( 1 ) - مرحوم آقاى حكيم ، خويى و شريعتمدارى ( 2 ) - وسائل‌الشيعه باب اول از ابواب قرائت نماز حديث 3 ( 3 ) - اين‌كه خواندن بخشى از سوره كافى مىباشد ، شيخ طوسى در مبسوط آورده كه اگر بخشى از سوره خوانده نمىتوان حكم به‌بطلان نماز كرد و حسن بن ابى عقيل گويد : خواندن بخشى از سوره پس از حمد كافى است ، و در مستند نراقى آن را به‌گروهى از فقها نسبت داده است . مانند اسكافى ، ديلمى ، محقق ، و گروهى از فقيهان سوره‌ى كامل را مشهورتر خوانده‌اند ، كه مشهورش عدم وجوب سوره‌ى كامل است . و در كتاب مراسم و مدارك و ذخيره و كفايه و مفاتيح و معتبر و منتقى و تنقيح سوره‌ى كامل را مستحب دانسته‌اند ، و شهيد در كتاب روض وجوب سوره را اولى دانسته ( 4 ) - سيد مرتضى ، استبصار شيخ طوسى ، سرائر ، جامع‌الشّرايع ، شرايع ، و معتبر محقق ، ذكرى و دروس و بيان و روض شهيد اول ، مسالك و مدارك شهيد ثانى ، مفاتيح فيض كاشانى ، بحارالأنوار ، كاتب ، حسن ، ديلمى ، علامه در نفليه ، جامع‌المقاصد ، جعفريه و شرحش ، فوائدالشرايع ، فوائدالقوائد ، فوائد مليّه ، مجمع‌البرهان ، كشف‌اللثام ، و در سرائر ابن ادريس است كه هيچ يك از فقيهان خواندن دو سوره پس از حمد را ممنوع نمىدانند ، و از معاصران مرحوم سيد ابوالحسن اصفهانى و در جمع حدود نوزده نفر از فقيهان در بيست و شش عدد از كتاب‌هايشان با اين فتوا موافقند