مسأله‌ى 193 - پس از غسل و كفن بايستى در مكانى مباح دفن شود ، به‌گونه‌اى كه بدن پوشيده گردد به‌اندازه‌اى كه از دستبرد درندگان و بيرون آمدن بدن و بوى بدش محفوظ باشد ، زيرا احترام مرده‌ى مؤمن هم‌چون زنده‌ى او واجب است . مسأله‌ى 194 - پس از غسل يا تيمم و حنوط و كفن و نماز بر ميت مسلمان - غير منافق - كه حكم آن در احكام نماز بر مردگان خواهد آمد ، بايد براى دفن در قبر او را به‌پهلوى راست طورى قرار دهند كه جلوى بدن او رو به‌قبله باشد . مسأله‌ى 195 - شهيدى كه در خود جبهه و معركه‌ى جنگ جان دهد غسل و كفنش واجب نيست ، و با لباس‌هاى رزمش بر او نماز مىگذارند و سپس با همان لباس‌هايش به‌خاك سپرده مىشود . مسأله‌ى 196 - احترام بدن مرده‌ى مسلمان هم‌چون زنده‌اش واجب است و اذيّت كردنش حرام ، كه سوزاندن ، داغ كردن ، سرد كردن ، پرتاب كردن و مانندش - مگر به‌هنگام ضرورت شرعى - جايز نيست . مسأله‌ى 197 - براى غسل ، كفن ، نماز و دفن ميّت ، مزد گرفتن حرام است مگر براى مستحباتى مانند تلقين ميت يا نماز وحشت و امثال اين‌ها . مسأله‌ى 198 - فروش آب ، سدر ، كافور ، كفن و اجرت گرفتن براى كندن قبر ميت جايز است . مسأله‌ى 199 - اگر ميت فقير نباشد ، واجب است قيمت آب ، سدر ، كافور ، پارچه‌ى كفن ، محلّ دفن و اجرت كندن قبر را از اصل اموال او بردارند ، مگر آن‌كه كسى ديگر مخارج مذكور را بپردازد و يا از ثلثش وصيّت كند . مسأله‌ى 200 - انتقال ميت از مكان اشرف به‌محل شريف يا كم‌تر حرام است مثلًا انتقال ميت از مشهد مقدس رضوى به‌قم جايز نيست ، حتى اگر وصيت هم كرده باشد ، ولى از مكان شريف به‌اشرف جايز است و اين مسأله تا زمانى است كه ميّت دفن نشده باشد والّابه‌هيچ‌وجه انتقال جايز نيست زيرا مستلزم نبش قبر است و نبش قبر هم حرام است .