مؤلف سليمان بن عبداللَّه بن على ماحوزى سِتراوى بحرانى ، فقيه و محدث سده‌هاى يازدهم و دوازدهم ، در بسيارى از علوم سرآمد بوده است . وى در نيمهء رمضان 1075 ق در دونَج از حوالى ماحوز ، در جزيرهء اوالِ بحرين به دنيا آمد . در هفت سالگى قرآن كريم را حفظ كرده است و در ده سالگى به آموختن علوم دينى مشغول شد . در بحرين دوران تحصيل را گذرانده و به زودى پيشرفت علمى كرد و در فقه صاحب نظر گرديد . « 1 » شيخ عبداللَّه بن صالح سماهيجى بحرانى ( د 1135 ق ) شيخ سليمان بحرانى را در هوش و دقت و سرعت در جواب گويى و مناظره و بيان رسا ستوده و وى را معتمد در نقل حديث خوانده است . « 2 » وى بعد از درگذشت سيد هاشم كتكانى ( د 1107 يا 1109 ق ) زعامت دينى پيدا كرد و سال‌ها به تدريس و افاده مشغول بود . چنان كه صاحب حدائق نقل كرده است هر روز در خانه‌اش محفل درس برقرار بود و روزهاى جمعه بعد از نماز در مسجد ، صحيفهء سجاديه را تدريس مىكرد . همو مىگويد : اگر چه شيخ سليمان بحرانى به مسك اصولى بود ولى در اواخر عمر بيشتر به

--> ( 1 ) . طبقات أعلام الشيعة ، ( قرن 12 ق ) ، ص 322 . ( 2 ) . همان .