لايق و سزاوار تو ، به درستى كه من ستم كرده‌ام نفس خود را به اعتبار اقدام بر معاصى و نافرمانى تو ، پس ببخش از براى من گناه مرا به درستى كه نمىبخشد گناهان را مگر تو . بعد از آن دو تكبير مىگويد و اين دعا را مىخواند لَبَّيْكَ وَ سَعْدَيْكَ وَ الْخَيْرُ في يَدَيْكَ وَ الشَرُّ ليس إِلَيْكَ وَ الْمَهْدِىُّ مَنْ هَدَيْتَ لا مَلْجَا مِنْكَ إِلَّا الَيْكَ سُبْحانَكَ وَ حَنانَيْكَ تَبارَكْتَ وَ تَعالَيْتَ سُبْحانَكَ ربَّ البيت ، يعنى هميشه ايستادگى مىكنم به خدمت و بندگى تو و پيوسته يارى مىكنم دين تو و پيغمبران تو را و خير در دست‌هاى تو در نزد تو و از جانب توست و شر نيست راجع به سوى تو و منسوب به تو و صادر از تو ، و راه نموده شده كسى است كه راه نموده باشى تو او را به توفيق پيروى نبىّ و اوصياى او و ترك خود رأيى ، پناه بردنى نيست از تو و از عذاب تو مگر به سوى تو ، تنزيه مىكنم تو را و طلب مىكنم از تو دوام رحمت و بخشايش تو را ، بسيار است بركت تو و به غايت بلند مرتبه‌اى تو ، تنزيه مىكنم تو را اى پروردگار خانهء كعبهء مشرّفة . بعد از آن دو تكبير مىگويد و اين دعا را مىخواند : وَجَّهْتُ وَجْهى لِلَّذى فَطَرَ السَّمواتِ وَ الارْضَ عالِمِ الْغَيْبِ وَ الشَّهادَةِ حَنيفاً مُسْلِماً وَ ما انَا مِنَ المُشْرِكينَ إنّ صَلاتى و نُسُكى وَ مَحْياىَ وَ مَماتى للَّه‌رَبِّ الْعالَمينَ لا شَريكَ لَهُ وَ بذلك امِرْتُ وَ انَا مِنَ المُسْلِمينَ ، يعنى گردانيده‌ام روى دل خود را به جانب كسى كه خلق كرده است آسمان‌ها و زمين را ، داناست پنهان و حاضر را ، بر حالى كه مايلم از باطل به سوى حق ، و نيستم از كسانى كه شريك و انباز قرار مىدهند از براى حق تعالى . به درستى كه نماز من ، و عبادت‌هاى من ، و زندگى من و آنچه كنم در حال حيات خود ، و مردن من و آنچه به مردم رسد از من بعد از مرگ من از علوم و خيراتى كه باقى مانده باشد از من ، از براى قرب و نزديكى خداى تعالى و محض رضاجويى و خشنودى او ، و به تقدير و قضاى اوست كه پروردگار هر كس و هر چيز است ، نيست انبازى از براى او ، و به آنچه گفتم مأمور شده‌ام از جانب اللَّه تعالى ، و من از جملهء مسلمانان و اطاعت فرمان خدا و رسول كنندگانم . بعد از آن آهسته مىگويد اعُوذُ بِاللَّه مِنَ الشَّيْطانِ الرَّجيمِ ، يعنى پناه مىبرم به خداى