در هر سال ، پس فرمود حضرت امام عليه السلام : « اللهمَّ صلِّ على محمّدٍ و آله و ارزُقْهُ داراً وَ زَوْجَةً وَ وَلَداً وَ خادِماً وَ الحَجَّ خَمْسينَ سَنَةً » . « 1 » يعنى بار خدايا رحمت بفرست بر محمّد و آل او و روزى كن اين مرد را خانه و زوجه و فرزندى و خدمتكارى و حج در پنجاه سال ، گفت حماد كه چون شرط فرمود حضرت امام پنجاه سال را دانستم كه حج نخواهم كرد زياده از پنجاه سال ، و الحال چهل و هشت سال است كه چهل و هشت حج كرده‌ام ، و اين خانهء من است كه روزى كرده شده‌ام آن را ، و اين زوجهء من است كه از پس پرده مىشنود كلام مرا ، و اين پسر من است و اين خدمتكار من به تحقيق كه روزى كرده شده‌ام همه آنچه را دعا فرمود آن حضرت براى من . راوى گويد كه پس حجّ كرد حمّاد بعد از اين حكايت دو حجّ ديگر كه تتمهء پنجاه حجّ بود ، پس بعد از آن باز روانهء حج شد و در حُجْفِه كه احرامگاه اهل شام است خواست كه غسل احرام كند كه ناآگاه سيل در رسيد و ربود او را و غرق شد در آب . [ شرح حديث حماد ] قال : قال لى ابو عبداللَّه جعفر بن محمّد الصادق عليه السلام يوماً : يا حمّاد تحسِنُ أن تصلِّىَ ؟ قال فقلت يا سيّدى أنا احفظ كتابَ حَريزٍ في الصلاة . گفت حمّاد كه فرمود به من روزى حضرت ابو عبداللَّه جعفر بن محمّد صادق عليه السلام كه اى حمّاد آيا خوب مىتوانى كه نماز گذارى ؟ پس گفتم اى سيّد و بزرگ من در ياد مىدارم من كتاب حريز را كه در بيان آداب نماز تصنيف كرده است . و مراد اين است كه خوب مىتوانم نماز گذارم چون آداب و خصوصيّات نماز را از روى كتاب چنين مرد بزرگى درست نموده در خاطر كرده‌ام و به همين اكتفا نكرده‌ام كه نماز عامّه ناس را ديده بر آن نحو نماز گذارم .

--> ( 1 ) . رجوع شود به جامع الرواة ، ج 1 ، ص 273 .