آنها صاحب فرزند شدند ، پس هر چه زيبايى و حسن كه در انسانها هست از ناحيه حوريّهء بهشتى است و هر اخلاق پليدى كه در آنها هست از ناحيهء آن دختر جنّى مىباشد و آدم ( ع ) كراهت داشت كه دختران خود را براى پسرانش تزويج كند . در اين خصوص مىگوئيم : طريق جمع ميان اين حديث و احاديث سابق يا از طريق مجاز است ، يعنى اينكه بگوئيم مراد از جنّى بودن همسر قابيل شباهت خلقى او به آنهاست و يا اينكه حقيقتا از اجنّه بوده كما اينكه بعضى از اخبار اين معنا را تأييد مىكند . و از حضرت رسول اكرم ( ص ) نقل شده : خداوند عزّ و جل وقتى كه آدم و همسرش را به زمين نازل كرد ، ابليس را هم به زمين فرستاد در حالى كه ابليس همسرى نداشت و مار هم هبوط يافت و همسر نداشت و اولين كسى كه به خود ارضايى پرداخت ابليس بود و ذريّه آدم از همسرش بود و خداوند به آدم و حوّا خبر داد كه ابليس و مار دشمن او و همسرش هستند . در اين خصوص مىگوئيم : تناسل ابليس مانند مار از طريق تخمگذارى و جوجه شدن تخمهاست و اينكه در اينجا از خود ارضايى صحبت شده شايد نتيجه آن همان تخم‌گذارى باشد و شايد هم ذريهء ابليس به هر دو صورت زياد مىشوند ، ( تخم‌گذارى و خود ارضايى ) از امير مؤمنان ( ع ) نقل شده : اولين كسى كه در روى زمين به فساد پرداخت ( عتاق ) دختر آدم ( ع ) بود كه خداوند براى او بيست انگشت آفريده بود كه هر انگشت دو ناخن بلند و بزرگ مانند داس داشت و جايگاه او در زمين به اندازهء يك جريب بود ، و وقتى كه مرتكب فساد شد خداوند شيرى بزرگ مانند فيل و گرگى عظيم مانند شتر و كركسى به بزرگى الاغ بر او بر انگيخت و آنها بر او مسلّط شده و او را به قتل رسانيدند . در ( معانى الاخبار ) از پيامبر ( ص ) نقل شده كه فرمود : زنان را چون امانت الهى برگيريد و به كلمات الهى آنها را بر خود حلال سازيد و امّا امانت الهى همان امانتى است كه خداوند عزّ و جل وقتى كه آدم و حوّا را تزويج مىكرد از آدم گرفت ، و امّا كلمات همان كلماتى است كه خداوند با آدم شرط كرد كه او را بپرستد و چيزى را شريك او نگيرد و زنا نكند و به غير او اوليائى نستاند .