بفرمايد : خَلَقَكُمْ مِنْ نَفْسٍ واحِدَةٍ * البته ممكن است ( من ) در اين آيه من ابتدائيه باشد در اين صورت يعنى آغاز خلقت و ايجاد از يك نفس يعنى همان آدم ( ع ) بوده است و به علاوه همانطور كه خداوند قادر بود آدم را از گل بيافريند البته قادر بود كه حوّا را نيز از گل بيافريند و حال كه چنين است به چه دليل بايد حوّا را از دندهء چپ آدم خلق كرده باشد ؟ ! و بعضى از اهل حديث گفته‌اند : ممكن است مراد از خلقت از نفس واحده خلقت از ناحيهء پدر واحد باشد ، همانطور كه مثلا بنى تميم را به پدرشان تميم نسبت مىدهند و هيچ منافاتى با مشاركت مادر آنها در خلقتشان ندارد و شايد هم منظور از ( منها ) در اين آيه تعليل باشد ، يعنى خداوند بخاطر آدم حوّا را خلق كرد . و در همان كتاب از ( زرارة ) از امام صادق ( ع ) در بارهء ازدواج برادران و خواهران مىنويسد : واى بر اين افراد كه قولشان نه مطابق فقهاى حجاز است و نه فقهاى عراق ، خداوند عزّ و جل دو هزار سال قبل از خلق آدم به قلم آفرينش امر نمود و قلم بر لوح محفوظ جارى گشته و تمام موجودات عالم تا روز قيامت بر آن رقم خورده است و از ابتداى آفرينش چنين رقم خورده كه ازدواج خواهران و برادران حرام است و ما در كتب آسمانى مشهور ( تورات ، انجيل ، زبور و قرآن ) چنين مطالبى را خوانده‌ايم و خداوند اين تحريم را از لوح محفوظ بر انبياء خود ( كه سلام خدا بر آنان باد ) فرو فرستاده و هرگز اين مطلب را حلال نكرده و كسى كه چنين مطالبى را بگويد فقط گفتار مجوس را تقويت كرده كه اين نوع ازدواج را حلال مىشمارند . سپس آغاز نموده تا كيفيت ايجاد نسل را براى ما بيان كند و فرمود : همانا آدم حوّا را هفتاد شكم باردار نمود كه در هر شكم يك پسر و يك دختر بود تا اينكه هابيل بدست قابيل كشته شد و آدم در مرگ او آنقدر بيتابى كرد كه تصميم گرفت پنجاه سال از حوّا دورى گزيند ، امّا وقتى كه جزع او كاهش يافت با حوّا در آميخت و خداوند در يك شكم به او ( شيث ) را عطا كرد و شيث همتا و جفتى در شكم مادر نداشت و وقتى شيث به سن ازدواج رسيد خداوند حوريهء زيبايى بنام نزله را در روز پنج شنبه از آسمان فرستاد و به آدم امر كرد كه او را به ازدواج شيث در آورد و آدم آنها را به عقد ازدواج هم در آورد و فرداى آن روز حوريهء ديگرى به نام ( منزله ) از آسمان نازل شد و خداوند امر كرد كه آدم او را به ( يافث ) فرزند ديگر خود تزويج