شهادت امام عليه السلام : سرانجام پس از گذشت حدود 34 سال از پيشوائى امام هادى ( ع ) ، آن حضرت فرزند عزيز و نور ديدهء خود امام حسن عسگرى ( ع ) را بر بالين خويش خواست و به او وصيّت كرد و نيكان و زبدگان شيعه را گواه گرفت و آنگاه از شهادت خويش خبر داد . در سوّم رجب سال 254 در زمان حكومت المعتمد باللَّه ، با دسيسهء معتز عباسى ، زهر مهلكى به آن حضرت خورانده شد كه موجب شهادت آن حضرت گرديد و آن امام همام در اوج اقتدار در سن 41 سالگى به لقاء اللَّه پيوست . پس از شهادت حضرت همهء بنى هاشم شامل آل ابى طالب و آل عباس و بسيارى از شيعيان در خانهء آن حضرت گرد آمدند ، ناگهان درى گشوده شد و امام حسن عسگرى ( ع ) سر برهنه و جامه چاك زده بيرون آمد ، در حالى كه سيمايش چون ماه تابان مىدرخشيد و كاملا به صورت پدرش شباهت داشت ، با ورود امام گفتگو و صداها خاموش شد و همگى از ابّهت امام لب فرو بستند ، آنگاه امام پيكر پاك پدر را تجهيز و تكفين نمود و بر وى نماز گزارد و همه مردم به آن حضرت اقتداء كردند ، درود خدا بر اين سلالهء طاهر در روزى كه به دنيا آمدند و روزى كه وفات يافتند و روزى كه در پيشگاه حقّ محشور مىشوند . گوشه‌اى از سخنان حكمت بار امام هادى عليه السلام : از معروفترين احاديثى كه از امام هادى ( ع ) نقل شده ، زيارت جامعهء كبيره است ، اين زيارت خود دائرة المعارف كامل امام‌شناسى است كه شيعيان را از افراط و تفريط در بارهء امامان شيعه باز مىدارد . غير از اين زيارت سخنان و اندرزهاى گوهر بارى از آن حضرت نقل شده كه ما به شمارى از آنها اشاره مىكنيم : - هر كس در امور خود مشورت نكند ، زيان خواهد ديد . - محبوبترين برادران من در نزد من كسانى هستند كه عيوب مرا به من هديه دهند ! - شوخى و مسخرگى ، سرگرمى و تفريح بيخردان است . - كسى كه در پناه خدا زندگى كند ، ناراحتيها بر او آسان مىشود .