شمشيرها آسانتر از كسب روزى حلال است ! همدردى با مردم و اقشار ضعيف جامعه : روزگارى مردم مدينه دچار قحطى و گرانى شدند ، آن چنان كه توانگران نيز گندم و جو را با هم آرد كرده و مىخوردند ، امام ( ع ) در آن سال ذخيره كافى گندم داشت ، امّا فرمان داد ، تا گندمها را ميان فقرا تقسيم كرده و جو تهيّه كنند و از آن تناول كردند . سپس فرمودند : ما خوش نداريم كه خود غذاى گوارا بخوريم و مردم غذاى ناگوار ! عبادت و بندگى خالصانه : مالك پيشواى مذهب مالكى مىگويد : ( جعفر بن محمّد از يكى از اين سه حال خارج نبود : يا نماز مىخواند ، يا روزه مىداشت و يا قرآن تلاوت مىكرد ) . و نيز گفته است : ( هيچ چشم و هيچ گوشى نديد و نشنيد و بر هيچ قلبى خطور نكرد كه انسانى از نظر علم و عبادت و پرهيزكارى برتر از جعفر بن محمّد ( ع ) باشد ) . آن حضرت نفس شريف خود را وقف عبادت كرده و آن را بر طاعت و زهد واداشته و مشغول به دعا و تهجّد و نماز و تعبّد بود . در اثر سجده‌هاى طولانى و عبادت جسم آن حضرت نحيف و رنجور گشته و آثار عبادت در سيماى تابناكش آشكار بود . شهادت امام ( ع ) : در زمان حكومت عباسى دو خليفه به نامهاى ( سفّاح ) و ( منصور ) بر صدر قدرت بودند كه اوّلى 10 سال و دوّمى 22 سال حكومت كردند و پيوسته در اين مدّت امام صادق ( ع ) را تحت آزار و اذيّت قرار دادند و حتّى گاهى از تماس مردم با آن حضرت جلوگيرى مىكردند . منصور عباسى بيشتر ياران امام را دستگير كرده و به زندان انداخت و چند بار نيز قصد كرد آن حضرت را به شهادت برساند ، امّا همانطور كه شرح يكى از آن موارد رفت ، هر بار با معجزهء امام موفّق به انجام عمل پليد خود نمىشد . سرانجام منصور وقتى از همراه كردن امام با خويش نااميد شد و نتوانست آن حضرت را با تهديد و تطميع كنترل كند بوسيلهء زهر آن امام بزرگوار را مسموم نمود و آن حضرت در 25 شوال سال 148 هجرى به شهادت رسيد و مسلمانان در سوگ