خود در آزاد كردن آنان پيش قدم شد و ساير مردم به آن حضرت اقتداء كردند ، اين عمل امام ، عملى خردمندانه بود كه ريشه‌هاى كينه و دشمنى ميان ايرانيان با اعراب را مىخشكاند و باعث گرايش ايشان به اسلام مىگرديد . سپس امام على ( ع ) پيشنهاد فرمود كه دختران يزدگرد را در انتخاب همسر آزاد بگذارند ، شهربانو دختر كوچكتر يزدگرد امام حسين ( ع ) را براى همسرى بر گزيد و دختر ديگر ، امام حسن ( ع ) را انتخاب كرد . پس از عقد ازدواج با گذشت مدّت كوتاهى شهربانو بار دار شد و مولود فرخنده‌اى را به دنيا آورد كه نام او را ( على ) نهادند ، ليكن در همان روزهاى اوّل بعد از زايمان ، شهربانو بيمار شد و بدرود حيات گفت ، از آن پس على بن الحسين ( ع ) در دامان كنيزى از كنيزان منزل امام حسين ( ع ) حضانت گرديد . امام سجّاد هفت ساله بود كه جدّ بزرگوارش امير مؤمنان در محراب مسجد كوفه به شهادت رسيد و بعد از چند ماه خانواده آن حضرت به مدينه نقل مكان نمودند ، تا وقتى كه امام سجاد به سنين نوجوانى رسيد و آن حضرت هفده ساله بود كه عموى گراميش امام حسن ( ع ) توسط زهر مسموم و به شهادت رسيد ، از آن پس در كنار پدر بزرگوارش امام حسين ( ع ) نقش رهبرى امّت را در رويارويى با كفر و جاهليّت خاندان اموى تجربه مىكرد ، از اين دوران سخت تنها سخنرانيهاى امام حسين ( ع ) بر عليه معاويه و نامه‌هاى كوبندهء آن حضرت به او ، براى ما بر جاى مانده ، امّا همين نمونه‌هاى اندك مىتواند تلاش مستمر و مؤثّر امام را در مقابله با جريانهاى انحرافى امّت اسلام به نمايش بگذارد . امام و واقعهء عاشورا : در جريان واقعهء عاشورا ، امام سجاد ( ع ) به مصلحت و حكم حقّ در بستر بيمارى شديدى بودند ، به نحوى كه تكليف جهاد از ايشان ساقط بود ، آرى مىبايست حجّت حقّ و وصىّ امام حسين ( ع ) پس از او باقى بماند تا پرچم ولايت و امامت را بر دوش بگيرد و امّت در سايهء او راه هدايت را بيابند . بىترديد حزن و اندوه امام سجاد ( ع ) در رابطه با واقعهء عاشورا وصف نشدنى است ، زيرا سخت‌ترين و دشوارترين امر بر نوادهء بر حقّ و مظهر شجاعت على بن ابى طالب ( ع ) اين بود كه در عين شجاعت و جنگاورى از جنگ معذور بوده و