هستند ، در اين هنگام جبرئيل نازل شد و آيات 11 - 7 سوره دهر را نازل كرد ، ( آنها به نذر خويش وفا مىكنند و از روزى كه شرّ آن فراگير است مىهراسند و روزى خود را براى عشق به خدا به مسكين و يتيم و اسير انفاق مىكنند و مىگويند : ما فقط به خاطر خدا شما را اطعام كرديم و از شما اجر و پاداشى نمىطلبيم ، ما از پروردگار خود در روزى كه چهره‌ها غمگين و درهم است ، بيمناكيم ، پس خدا هم آنان را از شرّ آن روز محفوظ داشت و به آنان دلى شاد و رويى گشاده ارزانى نمود ) . نقل شده كه حضرت زهرا ( س ) هنگام عروسى پيراهنى كهنه داشت كه رسول خدا ( ص ) ضمن جهيزيه آن حضرت ، پيراهنى نو تهيّه نمود تا زهرا ( س ) آن را در شب عروسى در بر كند ، وقتى فاطمه زهرا ( س ) با لباس نو به منزل على ( ع ) رسيد و مراسم جشن و اطعام پايان يافت و زهرا و على تنها شدند ، فقيرى بر در خانه آمد و اظهار حاجت نمود و گفت : اى اهل خانه گرسنه و عريانم مرا اطعام كرده و بپوشانيد . فاطمه زهرا ( س ) از غذاى عروسى براى آن فقير كنار گذاشت و لباس جديد خود را از تن بيرون آورد و همان لباس قديمى را در بر كرد و غذا و لباس را به فقير بخشيد و آنگاه فرمود : لَنْ تَنالُوا الْبِرَّ حَتَّى تُنْفِقُوا مِمَّا تُحِبُّونَ [ 1 ] : به نيكى نمىرسيد ، مگر زمانى كه از آنچه دوست مىداريد ، انفاق كنيد ) . اينها شمّه‌اى از صفات بىمانند سرور زنان دو عالم فاطمه زهرا ( س ) بود ، زنى كه مظهر تمام صفات كماليّه حقّ و كفو و همشأن على مرتضى على ( ع ) بود ، همو كه در فضلش همين بس كه در شب معراج به رسول خدا ( ص ) خطاب رسيد : اى احمد ، اگر تو نبودى ، آسمان و زمين را نمىآفريدم و اگر على نبود تو را نمىآفريديم و اگر فاطمه نبود تو و على را خلق نمىكردم ! [ 2 ] چون رسول خدا ( ص ) و على ( ع ) و اولاد پاك و اطهر ايشان علّت غايى آفرينش همه كائنات هستند . فاطمه ( س ) پس از رحلت رسول خدا ( ص ) : پيامبر ( ص ) ، در طول دوران رسالت خويش ، در هر فرصت مناسبى ، نظر

--> [ 1 ] سوره آل عمران ، آيه 92 . [ 2 ] حديث معروف : لولاك لما خلقت الافلاك و . . . .