پيامبر هم با گروهى از مسلمانان به طرف قلعه‌هاى آنان رهسپار شد و مدّت 15 روز آنها را در محاصره قرار داد و آنها در اثر رعب و وحشتى كه از سپاه اسلام داشتند راضى به صلح شدند و قرار شد جان خود را برداشته و از مدينه بروند و اموال خود را به غنيمت در اختيار مسلمانان قرار دهند ، اين محاصره در نهايت به نفع مسلمين پايان يافت . بنى نضير : طائفه ديگر يهود بنى نضير بودند كه وقتى پيامبر به قصد اخذ وام بسوى آنها رفت ، قصد قتل آن حضرت را نمودند و پيامبر به قدرت حقّ از دست آنها نجات يافت و به ايشان پيغام داد : اكنون كه پيمان صلح را شكستيد و قصد سوء نموديد ، ده روز مهلت داريد كه از مدينه خارج شويد . يهود با كمال بىشرمى پيغام دادند : ما از مدينه نمىرويم ، هر چه مىخواهى بكن ، اين بار هم پيامبر با سپاهى بسوى قلاع آنها حركت كرد و آنها را در محاصره قرار داد تا عرصه بر آنها تنگ شد و آنچنان دچار هراس شدند كه از بيم آنكه اموالشان بدست مسلمانان بيافتد خودشان به دست خود خانه‌هايشان را خراب مىكردند ، سرانجام با خفّت و خوارى مجبور به ترك مدينه شدند و اموالشان براى مسلمانان باقى ماند . يهود خيبر و يهود بنى قريظه : يهوديان خيبر داراى هفت دژ مستحكم بودند و دائما بر مسلمانان فشار روانى وارد مىساختند و از هر فرصتى براى ضربه زدن به مسلمانان بهره مىجستند ، لذا پيامبر ( ص ) تصميم گرفت با آنها مقابله كند و با سپاهى به سوى قلعه‌هاى آنها حركت نمود ، فرماندهى سپاه پيامبر ( ص ) با امير مؤمنان على ( ع ) بود ، آن حضرت شجاعترين پهلوان يهود ( مرحب ) را به قتل رساند و در بزرگ محكمترين دژ يهود را كه چهل مرد جنگى به زحمت آن را حركت مىدادند ، به تنهايى از جاى كند و آنها را تار و مار نمود و اموالشان بدست مسلمانان افتاد . يهود بنى قريظه هم كه در آغاز با قبيلهء اوس هم پيمان بودند ، چون در جنگ خيبر با سپاه كفر قريش همكارى نمودند ، پيامبر ( ص ) دستور داد تا مسلمانان به جنگ آنها برخيزند ، سپاه اسلام مدّت بيست و پنج روز آنها را محاصره كرد و اين بار هم مولاى متّقيان دژهاى آنها را يكى پس از ديگرى فتح نمود و يهود تسليم شدند و مطابق حكم