پس از آن خداوند طالوت را بر آنها مبعوث نمود ، امّا آنها به خشم آمدند و گفتند : چگونه طالوت پادشاه ما باشد با اينكه مال و ثروتى ندارد ؟ ! در آن زمان نبوّت در ميان فرزندان لاوى بود و حكومت در ميان فرزندان يوسف ، در حالى كه طالوت از فرزندان بنيامين برادر تنى يوسف بود ، يعنى نه از خاندان نبوّت و نه از خاندان حكومت ! امّا خداوند چنين اراده كرد و پيامبرشان به آنها گفت : بدرستى كه خداوند طالوت را بر شما مبعوث نموده و او را از ميان شما برگزيده و وى را به واسطه علم و قدرت بدنى بر سايرين برترى داده و بدانيد كه خداست كه ملك خود را به هر كس بخواهد مىبخشد ، طالوت از نظر بدنى تنومندترين افراد بنى اسرائيل بود و مردى شجاع و بسيار دانا و قدرتمند بود ، ولى قدرت مالى نداشت و به جهت همين فقر ، مردم از پذيرفتن او امتناع كردند ، امّا پيامبرشان گفت : نشانهء ملك و سلطنت طالوت اين است كه او براى شما صندوق و تابوتى مىآورد كه در آن آرامشى از ناحيهء پروردگارتان و ما بقى ميراث موسى و آل هارون است و ملائكه آن را حمل مىكنند و اين صندوق همان صندوقى بود كه خداوند آن را براى به آب انداختن موسى بر مادر او نازل كرد و بنى اسرائيل به واسطهء آن تبرّك مىجستند ، امّا وقتى هنگام مرگ موسى ( ع ) فرا رسيد او الواح تورات را در آن صندوق قرار داد و همهء آيات نبوّت خود و زره خود را در آن نهاد و آن را به وصىّ خود يوشع سپرد و آن تابوت در ميان بنى اسرائيل بود و آنها غرق در عزّت و شرافت بودند تا وقتى كه قدر و ارزش آن را خوار شمرد و كودكان در كوچه‌ها با آن بازى مىكردند ، و بنى اسرائيل نيز مرتكب گناهان و معاصى شدند ، آن وقت خداوند آن صندوق را از ميان آنها به آسمان بالا برد و از نظرشان مخفى شد و از آن به بعد بنى اسرائيل دچار سختى و ذلّت گشتند . حال خداوند با پادشاه قرار دادن طالوت ، آن صندوق را نيز به عنوان نشانهء ملك او به آنها باز گرداند ، گفته‌اند بنى اسرائيل اين صندوق را در زمان جنگ ميان خود و دشمن قرار مىدادند ، و بوى خوشى از آن خارج مىشد و روى اين صندوق صورت يك انسان نقش بسته بود . از امام رضا ( ع ) نقل شده : منظور از سكينه و آرامش ، بوى بهشت بود كه از آن صندوق پراكنده مىشد و صورتى مانند صورت انسان داشت و وقتى آن صندوق را