فصل نهم ( در بارهء مناجات موسى و وقايع بين او و ابليس ) و چگونگى وفات موسى و هارون و موضع قبر آنها و بعضى از نوادرى كه به دنبال آن واقع شد تفسير ( على بن ابراهيم ) از ابن محبوب از ابن ابى يعفور نقل مىكند كه مىگويد : از امام صادق ( ع ) شنيدم كه فرمود : هر كس دانهء گندمى در زمين بكارد و زمين خود را رها نكند و در آن كشتزار به جاى گندم جو برويد ، يقين بداند كه يا در زمينى كه نامرغوب كشت كرده و يا در حقّ كشاورزان و عاملان خود ظلم ورزيده است . چون خداوند مىفرمايد : فَبِظُلْمٍ مِنَ الَّذِينَ هادُوا حَرَّمْنا عَلَيْهِمْ طَيِّباتٍ أُحِلَّتْ لَهُمْ وَ بِصَدِّهِمْ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ كَثِيراً [ 1 ] يعنى خداوند بواسطهء ظلم يهودان طيّباتى مثل گوشت شتر و اجزاى داخلى گاو و گوسفند را بر آنها حرام كرد ، چون آنها به ظلم ، راه خدا را سدّ مىكردند . ( امالى ) با استناد به حضرت عبد العظيم حسنى از امام حسن عسگرى ( ع ) نقل مىكند كه فرمود : وقتى خداوند با موسى بن عمران سخن گفت : موسى عرضه داشت : پروردگارا جزاى كسى كه شهادت دهد من پيامبر و فرستادهء تو هستم و تو با من سخن گفته‌اى چيست ؟ خطاب رسيد : اى موسى ملائكه من نزد او حاضر مىشوند و او را به بهشت من بشارت مىدهند ، موسى گفت : خدايا جزاى كسى كه در برابر تو به نماز بايستد چيست ؟ فرمود : اى موسى من به وجود او در برابر ملائكه خود افتخار و مباهات مىكنم ، ملائكه‌اى كه دائم در ركوع يا سجود يا قيام و قعودند ، و هر كس كه من به او مباهات كنم هرگز او را عذاب نمىكنم ، موسى گفت : خدايا جزاى كسى كه در راه رضاى تو فقيرى را اطعام كند چيست ؟ فرمود : اى موسى من مناديى را فرمان مىدهم كه در روز قيامت در برابر همهء مردم ندا دهد كه اين شخص از آزادشدگان از آتش است . موسى گفت : خدايا جزاى كسى كه با ارحام خود بپيوندد چيست ؟ فرمود : اى موسى اجل او را به تأخير مىاندازم و سكرات موت را بر او آسان مىكنم و موكّلان

--> [ 1 ] سوره نساء ، آيه 160 .