السيد نعمة الله الجزائري (مترجم: فاطمه مشايخ)
42
قصص الأنبياء (النور المبين في قصص الأنبياء والمرسلين) (قصص قرآن) (به ضميمه زندگانى چهارده معصوم ع) (فارسى)
همان گفتار را تكرار كرد ، آنگاه خداوند ميكائيل را فرستاد و زمين مثل همان را گفت ، آن وقت خداوند عزرائيل ملك الموت را فرستاد و زمين گفت : به خدا پناه مىبرم از اينكه چيزى از من برگيرى ، در اين هنگام ملك الموت گفت : من هم به خدا پناه مىبرم از اينكه بسوى خدا باز گردم مگر اينكه مشتى از خاك تو را برگيرم . در اين خصوص مىگوئيم : امر خداى سبحان به ساير فرشتگان امرى حتمى و واجب نبوده ، امّا امر او به ملك الموت حتمى بوده است و از على بن ابراهيم با اسناد به امام باقر ( ع ) از امير المؤمنين ( ع ) روايت شده است كه خداوند فرمود : وقتى كه خداى متعال اراده كرد كه خلقتى را به دست قدرت خود ايجاد كند ، و اين امر بعد از گذشت هفت هزار سال از خلقت جنّ و نسناس در زمين بود ، آنگاه خداوند از طبقات آسمانها پرده برداشت و به ملائكه فرمود : به زمين بنگريد و اهل آن از جنّ و انس را ببينيد ، پس وقتى كه نگاه كردند و اعمال معصيت آميز آنها را ديدند ، بر ايشان بسيار دشوار بود ، آن وقت گفتند : پروردگارا تو عزيز و قادرى و اينها خلق ضعيف تو هستند كه با روزى تو زندگى مىكنند ولى تو را نافرمانى و معصيت مىنمايند و تو از آنها انتقام نمىگيرى ، وقتى كه پروردگار سخن آنان را شنيد فرمود : من مىخواهم در زمين جانشينى قرار دهم كه حجت من در زمين من باشد ، ملائكه گفتند : تو منزّهى از اينكه در زمين موجودى را بيافرينى كه همانطور كه جنّيان در زمين فساد مىكردند ، در آن فساد و و خونريزى كنند ، پس اين خليفه را از ما قرار بده چون ما تو را معصيت و نافرمانى نكرده و تو را به ستايشت تسبيح مىگوئيم و تقديس مىنمائيم ، آنگاه خداى عزّ و جل فرمود : همانا من چيزى را مىدانم كه شما نمىدانيد ، اراده كردهام كه به دست قدرت خود خلقى را بيافرينم ، و از ذريّهء او پيامبران و بندگان صالح و امامان هدايت يافتهاى قرار دهم و آنها را جانشينان خود بر خلقم در زمين قرار دهم و زمين خود را از لوث نسناس پاكيزه سازم و جنّيان عصيانگر را منتقل كرده و آنها را در هوا و در اقطار زمين سكونت دهم و بين آنها و خلقم حجابى قرار دهم ، سپس ملائكه گفتند : اى پروردگار ما هر چه مايلى به انجام برسان ، پس خدا آنها را به مقدار پانصد سال از عرش دور كرد ، امّا آنان به عرش الهى پناهنده شدند و خداوند با نظر رحمت به ايشان نگريست و بيت المعمور را براى ايشان قرار داد و فرمود : در اطراف آن طواف كنيد بيت المعمور خانهاى است كه هر روز هفتاد هزار ملك به آن