هامان گفت : من فقط ستارگان را مىبينم ، كه آنها را از زمين نيز مشاهده مىكردم ، در اين لحظه بادى سخت وزيد و تخت را بر زمين واژگون كرد . حضرت امام كاظم ( ع ) مىفرمايند : مدّتى ماه بر بنى اسرائيل ظاهر نمىشد و شبها همه جا در ظلمت مطلق بود ، خداوند به موسى وحى فرستاد كه روشن شدن ماه در گرو خارج ساختن استخوانهاى پيكر يوسف ( ع ) از مصر است ، در آن زمان پير زنى در مصر زندگى مىكرد كه از محل آرامگاه يوسف مطلع بود ، امّا او براى راهنمايى كردن موسى چهار شرط قرار داد : اوّل آنكه هرگز زمينگير نشود ، دوّم آنكه بينايىاش را دوباره بدست آورد ، سوّم آنكه دوباره جوان شود ، چهارم اينكه در بهشت همنشين موسى باشد ، خداوند به موسى وحى كرد خواسته‌هاى او را بپذيرد ، سرانجام موسى به طرف رودخانهء نيل هدايت شد و تابوت مرمرين يوسف را از درون نيل بيرون آوردند و به سوى شام حمل كردند ، بعد از آن دوباره ماه طالع شد ، بعد از انتقال جسد يوسف به شام ، يهود و نصارى مايل بودند مردگان خود را در آنجا دفن كنند ، امام صادق ( ع ) مىفرمايند : عدّه‌اى از بنى اسرائيل در حالت نفاق بسر مىبردند و با خود مىگفتند : اگر موسى غلبه كرد ، همراه او خواهيم بود ، امّا اگر برد با فرعونيان باشد با آنها خواهيم بود ، روز موعود كه فرعونيان غرق شدند اين عدّه سعى كردند از سپاه فرعون جدا شده به موسى بپيوندند ، امّا خداوند فرشته‌اى را مأمور ساخت تا آنها را به عقب بازگرداند و همگى همانند قبطيان اسير امواج خروشان بحر شدند ، امام كاظم ( ع ) فرمودند : پدر يكى از ياران موسى ( ع ) در ميان فرعونيان بود ، او هنگام حركت بسوى درياى سرخ از لشكر موسى جدا شد تا شايد بتواند پدرش را ترغيب كند همراه موسى شود ، امّا تلاش او بىثمر ماند و آن دو به همراه فرعونيان در دريا غرق شدند ، وقتى خبر اين حادثه به موسى رسيد بسيار متأسف شد و فرمود : آن پسر در رحمت الهى بسر خواهد برد ، امّا وقتى عذاب الهى فرا برسد راه دفاعى باقى نمىماند . و نيز آن حضرت فرمود : سخت‌ترين عذابها در روز قيامت براى هفت نفر خواهد بود : قابيل فرزند برادر كش آدم ، نمرود كه با ابراهيم محاجّه نمود ، آن دو شخصى كه بنى اسرائيل و نصرانيها را به انحراف كشيدند ، فرعون كه ادّعاى خدايى مىكرد و نيز اوّلى و دوّمى از اين امّت .