كرد و فرياد زد ، اى موسى آن را بگير . ( عياشى ) از يونس بن ظبيان از امام صادق ( ع ) حكايت مىكند كه فرمود : وقتى كه موسى و هارون در مجلس فرعون وارد شدند ، در ميان آن جمع همگى حلال زاده و فرزند نكاح بودند و اگر ولد الزّنا در ميان آنها بود هر آينه فرمان به قتل آن دو مىداد ، امّا آنها با تأنّى و دقّت نظر گفتند : ( ارجه و اخاه ) يعنى او و برادرش را رها كن ، سپس امام دست خود را بر سينه نهاده و فرمودند : و اين چنين است كه ما اهل بيت نبوّت و امامت را نمىكشند ، به جز حرام زاده [ 1 ] . در ( تفسير امام حسن عسگرى ( ع ) آمده است : وقتى موسى ( ع ) به دريا رسيد ، خداوند به او وحى كرد : به بنى اسرائيل بگو توحيد مرا تجديد نموده و به قلبهاى خود ذكر محمّد ( ص ) سيد و سرور بندگان مرا فرمان دهيد و نفوس خود را در ولايت على برادر و وصى محمّد و اهل بيت طيبين او عادت دهيد و بگوييد : خداوند تو را به جاه و مقام ايشان سوگند ما را از روى اين آب عبور بده ، آن وقت من زمين خود را برايتان تغيير مىدهم ، موسى اين مطلب را به آنان ابلاغ كرد ، آنها گفتند : تو مىخواهى ما را به كارى وادار كنى كه از آن كراهت داريم و هيچ راه ديگرى براى فرار از فرعونيان نداريم ؟ و كالب بن يوحنّا در حالى كه سوار بر چهارپايى بود ، به موسى عرض كرد : اى پيامبر خدا ، آيا خداوند تو را به اين امر فرمان داده كه ما اين مطالب را بگوييم و وارد آب شويم ؟ ( در حالى كه طول آن خليج چهار فرسخ بود ) موسى فرمود : آرى ، پس موسى به توحيد پروردگار و نبوّت محمّد ( ص ) و ولايت على ( ع ) و اولاد اطهرش شهادت داد و گفت : خداوندا به جاه و منزلت اين افراد ما را از روى اين آب به سلامت بگذران ، سپس موسى از اسب پياده شد و قدم بر سطح آب گذاشت و تا آخر خليج پيش رفت و سپس به سوى مردم بازگشت و فرمود : اى بنى اسرائيل از من پيروى كرده و بدنبال من روان شويد ، چون اين دعا كليد درهاى

--> [ 1 ] در مجلس ابن زياد كه حكم به قتل حضرت زينب ( س ) و حضرت سجاد ( ع ) نمود ، كودك سه ساله حضرت امام حسين ( ع ) رو كرد به آن ملعون و فرمود : اطرافيان فرعون طيب ولادت داشتند و حكم قتل موسى را نفى كردند ، امّا اطرافيان تو طيب ولادت ندارند . ( مترجم )