فرعون هم ياران خود را جمع كرد و پيش قراول سپاه او ششصد هزار نفر پياده بود و خود همراه دو هزار سواره بدنبال آنها به راه افتاد ، همانطور كه خداى متعال حكايت مىكند ، ( ما آنها را از باغها و چشمه‌ها و گنجها و جايگاه نيكويشان بيرون آورديم و آنها را به ميراث به بنى اسرائيل داديم ، وقتى كه پيروان موسى به كنار دريا رسيدند و ديدند فرعونيان به آنها نزديك مىشوند ، گفتند : هر آينه ما دستگير مىشويم ، امّا موسى گفت : هرگز پروردگارم همراه من است و مرا هدايت مىكند [ 1 ] ) . يعنى مرا نجات مىدهد ، آن وقت موسى به دريا نزديك شد و به آن دستور داد كه شكافته شود ، دريا گفت : اى موسى طلب بزرگى و استكبار مىكنى كه مىخواهى من براى تو شكافته شوم ، در حالى كه من لحظه‌اى پروردگارم را عصيان نكرده‌ام ، امّا در ميان شما نافرمان و گنه‌كار هم وجود دارد ، موسى گفت : بترس از اينكه نافرمانى كنى ، چون آدم را معصيتش از بهشت بيرون كرد و ابليس را معصيتش دچار لعن الهى نمود ، دريا گفت : پروردگارم عظيم و بلند مرتبه است و من از امر او اطاعت مىكنم . در اين وقت يوشع بن نون برخاست و از موسى پرسيد : اى رسول خدا امر پروردگارت چيست ؟ فرمود : بايد از دريا عبور كنيم و اين در حالى بود كه پاهاى اسبش در آب بود ، همان دم خداوند به موسى وحى فرمود : ( با عصايت به دريا بزن [ 2 ] ) وقتى موسى با عصاى خود به دريا زد ، ناگهان دريا از هم شكافت و از هر جانب آب چون كوهى سر بر آورد و چون قوم موسى دوازده فرقه بودند ، در ميان دريا دوازده راه خشك پديد آمد كه هر فرقه از راه مخصوص خود عبور كردند ، گروهى كه همراه موسى بودند با ناراحتى پرسيدند : اى موسى برادران ما كجا هستند ؟ آن حضرت گفت : آنها در كنار شما در حال عبور از دريا هستند ، امّا كسى اين گفتار را باور نكرد ، لذا خداوند مهربان آن راهها را به هم متصل نمود ، بطورى كه هر فرقه ، فرقه ديگر را مشاهده كرده و با آنها سخن گفتند و آرامش يافتند ، در همان دم فرعون و سپاهيانش به كنار دريا رسيدند ، فرعون به يارانش گفت : آيا نمىدانيد من كه پروردگار برتر شما هستم ، دريا را براى شما شكافته‌ام ، همراه من وارد آب شويد ، امّا كسى جرأت نكرد و همه از بيم جان خود ايستاده بودند و نگاه مىكردند ، فرعون خود قدم در ميان آن راه

--> [ 1 ] سوره شعراء ، آيات 62 - 60 . [ 2 ] سوره شعراء ، آيه 63 .