( باب يازدهم ( ماجراى شعيب ( ع ) ) ) خداوند تعالى مىفرمايد : ( بسوى مدين برادرشان شعيب را فرستاديم كه به ايشان گفت : خداى را بپرستيد كه معبودى جز او برايتان نيست و به تحقيق دلايل آشكار از جانب پروردگارتان به نزد شما آمده ، پس پيمانه و ميزان را رعايت كنيد و از اجناس مردم كم مگذاريد و در زمين بعد از اصلاح آن فساد نكنيد ، اين براى شما بهتر است ، اگر اهل يقين باشيد ، و بر سر هر راه منشينيد و راه خدا را سدّ نكنيد و مانع از ايمان مردم نشويد و راه خدا را ناراست نخواهيد و به ياد آريد ، آن زمان كه اندك بوديد و خداوند شما را كثرت بخشيد و بنگريد عاقبت فسادكاران چگونه بود [ 1 ] ) . امين الاسلام طبرسى مىگويد : مدين نام شهر آنها يا نام قوم ايشان بوده است و برخى گفته‌اند ( مدين ) پسر ابراهيم خليل بوده كه قبيله وى را به او نسبت داده و ناميده‌اند . ( عطاء ) مىگويد : شعيب پسر نوبه ، پسر مدين ، پسر ابراهيم ( ع ) بوده ، او در ميان انبياء به خطيب الأنبياء معروف است ، چون در مراجعهء قومش ( كه اصحاب ايكه بودند ) با آنها به نيكى گفتگو و خطاب مىنمود . ( قتاده ) مىگويد : شعيب دو بار مبعوث شد ، يك بار بسوى اهل مدين و يك بار بر اصحاب ايكه . آيه شريفه از قول حضرت شعيب نقل مىكند كه به مردم فرمان مىدهد ، حقوق يك ديگر را در معاملات به نيكى رعايت كنند و كم فروشى ننمايند و در روى زمينى كه خداوند آن را با ارسال انبياء و اجراى امر و نهى الهى اصلاح نمود و با ارتكاب معاصى و حلال‌شماردن محرّمات ، فساد انگيزى نكنند و راهزنى ننمايند يا مانع از طريق ايمان نشوند و آن را باطل قلمداد نكنند و نعمات الهى در بارهء قوم خود را به ياد آورند . ( ابن عباس ) در باره نعمت كثرت بخشيدن مىگويد : مدين پسر ابراهيم ( ع ) با دختر لوط ( ع ) ازدواج كرد و از آن دو فرزندانى كثير پديد آمد .

--> [ 1 ] سوره اعراف ، آيه 86 - 85 .